าสนี้” หรงเทียนเผิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
ทุกคนในห้องหนังสือ ก็แสดงสีหน้าที่ตื่นเต้นด้วยเช่นกัน
“หรงอวี้ เจ้ารีบกลับวังโดยเร็ว กำหนดวันที่ต้องรับใช้บนเตียงให้แน่นอนและส่งคนประกาศออกนอกวัง ในคืนนั้น จะเป็นวันที่ตระกูลหรงได้หลับมาอีกครั้ง” เสียงของหรงเทียนเผิงไม่สามารถขัดขืนได้
“หืม” หรงอวี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เร็วขนาดนั้นเชียวหรือ เขายังคิดที่จะพัวพันกับจักรพรรดินีที่สวยงามอีกสองสามวันก่อนที่จะลงมือ
“ทำสีหน้าอะไรของเจ้า” หรงเทียนเผิงมองเขาอย่างไม่พอใจ
“เปล่า ไม่มีอะไรขอรับ” หรงอวี้สงบอารมณ์อย่างรวดเร็ว เห็นนายท่านเช่นนี้ กลัวว่าคงจะไม่ไว้ชีวิตจักรพรรดินีเป็นแน่
หรงอวี้รู้สึกสงสารไปชั่วขณะ เมื่อเขาคิดถึงหญิงสาวที่สวยงามเช่นนี้ ยังไม่ทันได้เติบโตเต็มที่จะกลายเป็นเถ้ากระดูกซะแล้ว
“ยาขวดนี้ เจ้าหาโอกาส แอบให้นางกินในขณะที่เจ้ารับใช้อยู่บนเตียง” หรงเทียนเผิงหยิบขวดยาออกมาและยื่นให้หรงอวี้
หรงอวี้รับยามา ไม่กล้าถามอะไรอีก แล้วเก็บอย่างระมัดระวัง
“นายท่าน จักรพรรดินีเป็นผู้ฝึกตนขั้นหลิงไซว่ หากมองทะลุยานี้จะทำอย่างไร” มีคนถามอย่างเป็นห่วง
หรงเทียนเผิงมองไปที่หรงอวี้และหัวเราะ “นั่นขึ้นอยู่กับหรงอวี้ ตราบใดที่สามารถทำให้นางจิตใจเคลิบเคลิ้มหลงใหลอยู่บนเตียงได้ หลังจากเสพสังวาส ให้นางดื่มยานี้เมื่อไม่ทันตั้งตัว พลังฝึกตนของนางก็จะถูกปิดผนึก เมื่อถึงตอนนั้น อย่าว่าหลินไซว่เลย แม้แต่หลิงจงก
