ควบคุมได้เลย เพราะเรื่องของโรคระบาด ทำให้ช่วงนี้ฮ่องเต้แห่งซีเฉียนเก้ๆ กังๆ ทำอะไรไม่ถูก แต่ในราชวงศ์จยาเซียน เจียงหลีกลับรับชายรูปงามเข้าวังในฤกษ์งามยามดีที่ขุนนางชินเทียนเลือกไว้
เพียงแต่ถึงแม้จะบอกว่าเป็นการรับชายรูปงามเข้าวัง แต่ก็ไม่ได้มีพิธีอะไร
เพียงแค่ส่งขบวนจากในวังไปยังที่ๆ ชายรูปงามอยู่ตามฤกษ์ยามที่กำหนดไว้ รับเขาเข้าวัง แล้วจัดการให้ที่อยู่ให้เขาอย่างเรียบร้อย
หลังจากที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ถึงจะสามารถเข้าเฝ้าจักรพรรดินีได้
ในตำหนักหวงจี๋ เจียงหลีนั่งอยู่บนที่นั่งที่แสดงถึงความสูงศักดิ์ หรี่ตาทั้งสองข้าง มองผู้ชายที่ยืนอยู่ในตำหนักด้วยสีหน้าเฉื่อยชา
ผู้ชายซูบผอม ใส่เสื้อผ้าที่ใหญ่ ดูเลื่อนลอยอย่างกับเทพ
ใบหน้าขาวเกลี้ยงเกลาดั่งหยก รูปโฉมราวกับแกะสลักอย่างไรอย่างนั้น ถือเป็นชายรูปงามที่หาได้ยากจริงๆ โดยเฉพาะลักษณะท่าทางที่มุมปากอมยิ้ม แววตาอ่อนโยน ทำให้คนอยากใกล้ชิดและรู้สึกดีได้ง่ายมาก
“ถือเป็นชายรูปงามมากๆ คนหนึ่ง!” เจียงหลียิ้มมุมปาก ริมฝีปากแดงขยับเบาๆ
ได้รับคำชมชื่นจากจักรพรรดินี เขายิ่งยิ้มกว้างเข้าไปอีก ก้มหัวแล้วคล้อยตาม “ได้รับความชื่นชอบจากฝ่าบาท คงเป็นบุญที่กระหม่อมสร้างมาสามชาติ”
“เจ้าชื่อหรงอวี้หรือ” เจียงหลียิ้ม
“พ่ะย่ะค่ะ” ชายรูปงามหรงอวี้เงยหน้าขึ้น มองเด็กผู้หญิงคนนั้นที่นั่งอยู่บนราชบัลลังก์ แรกเห็นใบหน้าเล็กๆ ที่งดงามนั้น บุคลิกและความสามารถที่ทำใ
