า แข็งแกร่งและมีพลัง ไม่ได้อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป นางค่อยๆ หลับตาลง พูดเบาๆ ว่า “ข้ารับรองว่าจะไม่ทำอะไร รอข้าอีกไม่กี่ปี ข้าจะให้ทุกอย่างที่ดีที่สุดกับท่าน”
“…” เขาไม่รู้จะพูดอะไร
แต่ว่า ตั้งแต่ตอนที่พวกเขาเจอกันครั้งแรก ถ้าตัดสินจากการกระทำที่ใจกล้าของนางแล้ว นางจะไม่ทำอะไรจริงๆ รึ
ทำไมเขาถึงมีความไม่เชื่ออยู่เล็กๆ
แต่ทว่า เสียงหายใจของนาง กลับทำลายความไม่เชื่อของเขาลง
นางหลับแล้วจริงๆ หรือ เขามองเจียงหลี เพื่อดูให้แน่ใจว่านางหลับแล้วจริงๆ ไม่ได้แกล้งเล่นอะไร
ไม่รู้ทำไม หลังจากที่สาวน้อยไม่ได้ทำอะไรตามที่พูด ในใจเขากลับผิดหวังขึ้นมานิดหน่อย
ตัวแข็งทื่อ ไม่ขยับ
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เขาถึงได้ยกมือขึ้น ลูบไปยังผ้าพันแผลบนตัวสาวน้อย
แสงเล็กๆ ออกมาจากปลายนิ้วมือของเขา ผ้าพันแผลนั้นบนตัวเจียงหลีเปิดออกทั้งหหมดด้วยการเคลื่อนไหวของมือเขา แล้วร่วงลงอย่างไร้เสียง เผยให้เห็นผิวที่ขาวบริสุทธิ์ งดงามสมบูรณ์แบบ
“บาดเจ็บมาหรือ” จ้องมองผิวพรรณที่ละเอียดและอ่อนนุ่ม เขาพูดพึมพำประชดประชัน “ทีหลังจะแกล้งทำเป็นบาดเจ็บ อย่างน้อยก็ให้มีกลิ่นคาวเลือดหน่อย”
แต่ทว่า ถึงแม้รู้ว่าเจียงหลีหลอกเขา เขาก็ไม่ได้ผลักเจียงหลีออก
ความทรงจำเมื่อชาติก่อน ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนในหัวของเขา เพียงแต่ความรู้สึกเหล่านั้นเป็นของเขา แต่ก็ไม่ใช่ของเขา ทำให้เขาไม่คุ้นเคย
ทันใดนั้น กลางฝ่ามือของเขาก็มีสีแสงออกมา ปก
