สุ่ยหันของข้าอ่อนแอ แต่นั้นมันเมื่อก่อน! พวกเราตอนนี้คือทหารของราชวงศ์จยาเซียน! พี่น้องทั้งหลาย เลิกทำขายหน้าได้แล้ว ฆ่าไอพวกคนชั่วซีเฉียนเหล่านี้ซะ!”
คำพูดของเขา ทำให้สีหน้าของผู้นำทัพซีเฉียนเปลี่ยนไป ขว้างอาวุธมาโดนที่หน้าอกของทหารสุ่ยหันคนหนึ่ง เขาแสยะยิ้ม แล้วมองแม่ทัพสุ่ยหันด้วยความโกรธ “สวะอย่างพวกเจ้าเนี่ยนะ จะฆ่าพวกข้าหรือ”
ทันใดนั้น แรงดึงดูดก็ปรากฏขึ้น
ผู้นำทัพซีเฉียนและแม่ทัพสุ่ยหันหันไปมองในขณะเดียวกัน ก็เห็นประชาชนชาวสุ่ยหันที่เพิ่งถูกผู้นำทัพของซีเฉียนทำร้ายก่อนหน้านี้ แล้วก็ประชาชนบางส่วนที่ได้รับบาดเจ็บในสงครามและทหารสุ่ยหันถูกพลังแปลกประหลาดดูดขึ้นไปในอากาศ ตรงไปยังเด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่ไกลๆ
นางเป็นใครกันแน่ ผู้นำทัพของซีเฉียนเกิดความสงสัยขึ้นในใจ
คนที่บาดเจ็บเจ็ดแปดคน ร่วงลงมาอยู่รอบๆ เจียงหลี ทันใดนั้น แสงสีแดงก็ออกมาจากมือนาง ร่วงหล่นใส่พวกเขา
บาดแผลบนร่างกายของพวกเขาก็เริ่มค่อยๆ หายสนิท เลือดก็หยุดไหล
ชั่วครู่เดียว คนเหล่านี้ก็ยืนขึ้นมาอย่างแข็งแรง ไม่มีบาดแผลใดๆ
การฟื้นคืนชีพในสนามรบ ได้พลิกสถานการณ์ทั้งหมด ทั้งสองฝ่ายที่ตะลึงอยู่ท่ามกลางสงคราม เจียงหลีมีความชำเลืองตามองด้วยความเหยียดหยาม
นางพูดว่าจะไม่มีทางปล่อยให้คนของนางตาย ดังนั้นนางต้องทำให้ได้!
“ฮ่าๆๆ!” ทันใดนั้น แม่ทัพสุ่ยหันก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมา เขาตะโกนพูดกับทหารสุ่ยหันคนอื่นๆ ว่า “มีฝ่าบาทอยู่ที่นี่
