่าเถื่อน การปล้นชิงที่สูญสิ้นซึ่งความเป็นคน ป่าเถื่อนยิ่งกว่าสัตว์เสียอีก!
เจียงหลีเดินตามร่องรอยไฟสงครามไปข้างหน้า พื้นดินไหม้ตลอดทาง เมืองที่ถูกทำลาย ซากศพที่มากมายนับไม่ถ้วน ล้วนแต่กำลังร่ำไห้กับนาง ราชินีพระองค์นี้ด้วยความสิ้นหวัง
ยิ่งเดินไปข้างหน้ามากขึ้นเท่าไหร่ แววตาขอนางก็ยิ่งเยือกเย็นมากขึ้นเท่านั้น จิตสังหารที่มีต่อกองกำลังทหารซีเฉียนก็ยิ่งมากขึ้นด้วย
ประชาชนคือรากฐานของประเทศ! พวกเขาฆ่าแบบนี้ ก็ไม่สนใจว่าประชาชนประเทศอื่นเลยว่าจะอยู่หรือตาย ผู้รุกรานเช่นนี้ ที่จริงแล้วไม่ได้ทำเพื่อยึดครอง แต่เพื่อสังหาร!
อ้ากกก!
ทันใดนั้น เสียงร้องที่น่าเวทนาก็ดังมาจากไกลๆ ทำให้เจียงหลีหยุดลง
ไม่ได้มีความลังเลใดๆ ร่างของนางแวบหายไปจากที่เดิม มุ่งไปทางเสียงนั้น
