ลามาจากในมือของเขา ข้างกายนาง ยังมีเงาที่พลังขั้นหลิงจงอีกด้วย ด้วยความเร็วของเขา น่าจะหานางที่มณฑลสุ่ยหันเจอได้อย่างรวดเร็ว
เห็นท่าทางที่แน่วแน่และมีแผนไว้ในใจของนาง หนานอู๋เฮิ่นทำได้เพียงพยักหน้า “ก็ได้! เจ้าก็ระวังตัวด้วย ถ้าหากต้องการความช่วยเหลือ ก็ใช้สิ่งนี้ส่งข้อความให้ข้า” พูดไป เขาก็หยิบกระดาษที่คุณสมบัติพิเศษออกมาแผ่นหนึ่ง “เจ้าเพียงแค่เขียนคำพูดที่อยากบอกบนนี้ ข้าก็จะได้รับ”
“ร้ายกาจอะไรเช่นนี้!” เจียงหลีประหลาดใจมาก
“นี่เรียกว่ากระดาษจื๋อหมู่ ไว้วันหลังจะค่อยๆ อธิบายแก่เจ้า” หนานอู่เฮิ่นอธิบายง่ายๆ มาประโยคหนึ่ง
เจียงหลีพยักหน้า
นางรู้ว่าไม่ว่าจะเป็นกระสวยทอผ้าแห่งกาลเวลาหรือกระดาษจื๋อหมู่ ล้วนแต่มาจากซีฮวงอย่างแน่นอน ของเหล่านี้ หนานฮวงไม่มี แต่ซีหวงกลับมี ความแตกต่างแบบนี้ ทำให้นางยิ่งสงสัยในซีฮวงขึ้นมา
กระสวยทอผ้าแห่งกาลเวลา ในระหว่างที่กระพริบตา ก็สามารถไปถึงที่ๆ อยากไปได้
ในตอนที่เจียงหลีลืมตาอีกครั้ง นางไม่ได้อยู่ในสถาบันไป๋หยวนแล้ว แต่อยู่ที่ๆ มีแต่ซากปรักหักพัง นี่คือกำแพงเมืองที่พังทลาย ทุกที่ล้วนแต่หลงเหลือร่องรอยของการถูกเผาไหม้
บนพื้น เต็มไปด้วยศพ ซากศพของผู้หญิงเหล่านั้นล้วนแต่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย
แววตาของเจียงหลีเยือกเย็นขึ้นเรื่อยๆ จิตสังหารอยู่รอบๆ ตัว
สายตาที่มองไปรอบๆ ของนาง ร่องรอยการเข่นฆ่าเหล่านั้น จุดไฟความโกรธแค้นในใจของนางอย่างต่อเนื่อง การสังหารที่ป
