าน เพื่อที่อยากจะขอกระสวยทอผ้าแห่งกาลเวลา” แค่มีกระสวยทอผ้าแห่งกาลเวลา ถึงจะสามารถไปถึงชายแดนมณฑลสุ่ยหันได้อย่างรวดเร็วที่สุด
หนานอู๋เฮิ่นหุบยิ้ม ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “เจ้าจะไปคนเดียวรึ”
เจียงหลีพยักหน้า แต่ยังไม่ลืมที่จะฉวยโอกาสพูดประชด “ใครใช้ให้กระสวยทอผ้าแห่งกาลเวลาของพวกท่านพาไปได้แค่ครั้งละคน แล้วก็ใช้ได้เพียงแค่ครั้งเดียวล่ะ”
“ไม่มีเหตุผล ยังทำเป็นมีเหตุผล” หนานอู๋เฮิ่นยกมือขึ้นฟาดไป แต่ถูกเจียงหลีหลบได้
ในมือที่ตีพลาดไป ทันใดนั้นกลับมีกระสวยทอผ้าแห่งกาลเวลาปรากฏขึ้นอันหนึ่ง
พอเห็นกระสวยทอผ้าแห่งกาลเวลา เจียงหลีตาเป็นประกาย ยื่นมือออกไปเอา
แต่หนานอู๋เฮิ่นกลับหลบ พูดอย่างไม่เห็นด้วยว่า “ถึงแม้ว่าตอนนี้เจ้าจะเป็นหลิงไซว่ แต่ว่าคนๆ เดียวต้องการจะหยุดยั้งกองทัพทหาร ยังอันตรายเกินไป อีกทั้งฐานะในตอนนี้ของเจ้าต่างออกไป ถ้าหากถูกกองทัพของซีเฉียนรู้ว่าเจ้าปรากฏตัวแล้ว เกรงว่าจะจับกุมเจ้าโดยที่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้าเอง!”
“ข้ารู้ตัวดีว่าทำอะไรอยู่” เจียงหลีมองเขาด้วยความซาบซึ้ง “ท่านอาจารย์หนานคือคนของสถาบันไป๋หยวน กฎของสถาบันไป๋หยวนก็คือไม่ยุ่งเกี่ยวการเมือง ถ้าหากท่านอาจารย์หนานทำผิดเพราะข้า เกรงว่าจะเป็นการดึงสถาบันไป๋หยวนเข้ามาเกี่ยว”
หนานอู๋เฮิ่นคิดหนักมาก คำพูดของเจียงหลี เลยทำให้เขาต้องคิดให้รอบคอบ
“วางใจเถอะ ข้าไม่เป็นอะไรหรอก” เจียงหลีหยิบกระสวยทอผ้าแห่งกาลเว
