าม!
“เฮ้อ จักรพรรดินีของเรา ช่างมักมากในกามจริงๆ!”
“ก็นั่นสิ แต่ว่า ยังดีที่ยอมปล่อยทารกชายที่เพิ่งจะเกิดออกมาแล้ว”
“คงเป็นเพราะ นางคิดว่าต้องเลี้ยงทารกชายจนเติบใหญ่ จึงจะเสพสุขได้ นานเกินไปหน่อย เลือกชายหนุ่มรูปงามที่โตแล้วจะง่ายกว่า”
“เจ้านี่พูดจามีเลศนัยนะ!”
“เราเข้าใจก็พอ”
“…”
แก๊งๆๆ…!
ในตลาดนั้น เสียงฆ้องขัดจังหวะการถกเถียงอย่างดุเดือดของเหล่าชาวบ้านไป
ทุกคนต่างทยอยกันมองไปทางทหารทางการที่ถือฆ้องอยู่บนถนน
“ทุกท่าน ฟังให้ดี! ฝ่าบาทจะคัดเลือกพระสวามี นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ไต่เต้า คนที่ในบ้านมีชายรูปงาม รีบไปลงทะเบียนที่จวนเจ้าเมือง ใต้เท้าจะคัดเลือกด้วยตนเองแล้วส่งเข้าวังให้ฝ่าบาทคัดเลือก หากบ้านใดไม่มีชายรูปงามแต่รู้ว่าที่ใดมีชายรูปงาม ก็สามารถไปให้เบาะแสที่จวนเจ้าเมืองได้ หากคนที่หามางดงามสะดุดตาจริง คนแนะนำก็จะได้รางวัลก้อนใหญ่เช่นกัน”
ผู้คนเสียงดังอึกทึกกันขึ้นมา!
ข่าวสาร แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วดั่งติดปีก
เพียงไม่นาน ในอาณาจักรจยาเซียน ชายหนุ่มที่พอมีความงดงามอยู่บ้างนั้นไม่ว่าแต่งงานแล้ว หรือยังไม่แต่ง ก็เริ่มหวั่นไหวกันแล้ว
ถึงแม้ การเลือกพระสวามี หัวข้อนี้จะไม่น่าฟังนัก อีกอย่าง ยังต้องปรนนิบัติหญิงคนเดียวกันกับชายอื่น น่าขยะแขยงไปบ้าง
แต่ว่า เมื่อนึกถึงทรัพยากรในราชสำนักแล้ว เมื่อนึกถึงอนาคตอันงดงามแล้ว พวกเขาต่างก็มีความหวั่นไหวกันขึ้นมา
ที่สำคัญที่สุดคือ ได้ยินว่าจ
