ักรพรรดินี ถึงแม้อายุยังน้อย แต่รูปโฉมงดงาม เสน่ห์เหลือล้น ยากจะทนไหว
เมื่อราชโองการสั่งการลงไปแล้ว ธรณีประตูของแทบทุกจวนเจ้าเมืองล้วนถูกเหยียบจนราบไปหมด
จิตใจของเหล่าชายหนุ่มอาณาจักรจยาเซียนนั้น ล้วนกระวนกระวายไม่เป็นสุข
…
ขุนนางเก่าในพระราชวัง ขอเข้าเฝ้าพระเจ้าหลวงลู่วั่งชวน รายงานความเหิมเกริมหลังการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดินี
โดยเฉพาะในครั้งนี้ เรื่องเลือกชายหนุ่มรูปงามเข้าวัง!
เรื่องใหญ่เพียงนี้ เกี่ยวข้องกับเรื่องการสืบทอดเชื้อสายของราชนิกูล เหตุใดถึงกระทำการบุ่มบ่าม
ทว่า พวกเขารายงานกันเสร็จ ลู่วั่งชวนกลับตรัสอย่างนิ่งเฉย “เจียงหลีนางรู้ตัวดีว่าทำอะไรอยู่ พวกเจ้ารีบเป็นกังวลไปทำไมกัน ยิ่งไปกว่านั้น เลือกคนงามเข้าวัง ก็เป็นเรื่องปกติที่ฮ่องเต้ทุกพระองค์ทำกันขณะครองราชย์มิใช่หรือ ตอนที่ข้าอยู่ในตำแหน่งนั้น ก็มีคนถวายฎีกาให้ข้ารับคนเข้าวังหลัง สืบเชื้อสายราชนิกูลมิใช่หรือ ทำไม พอมาถึงสาวน้อยหลีแล้ว พวกเจ้ากลับไม่เห็นด้วยแล้วหรือ”
ขุนนางกลุ่มนั้น มองกันด้วยสีหน้าแปลกประหลาด
นี่…จะเหมือนกันได้อย่างไร
“พระเจ้าหลวง อย่างไรเสียฝ่าบาทก็เป็นหญิง พวกข้าก็ใช่ว่าจะไม่ให้พระองค์เลือกพระสวามี เพียงแต่ ป่าวประกาศไปทั่วเช่นนี้อย่างไรเสียก็ไม่ดีนัก หากฝ่าบาทมีประสงค์นี้จริง พวกเราสามารถเลือกชายหนุ่มที่เหมาะสมกับพระองค์ที่ช่วยเหลือพระองค์ได้ให้ได้ เลือกพระสวามีทั่วทั้งเมือง เหมาะ…เหมาะสมที่ไหน
