ป็นสามส่วนใหญ่
‘ส่วนแรก คือระดับแห่งเต๋าและวิชาความรู้!’
‘หงยวิ๋นในฐานะเจินจวินแห่งตะเกียงดับแสง รู้แจ้งฟ้าศักดิ์สิทธิ์พิภพลี้ลับทั้งสี่ดั่งฝ่ามือ ระดับเต๋าสูงล้ำถึงขีดสุด!’
ไม้เจี่ย, ไม้อี่
ดินเฉิน, ไฟซื่อ
ฟ้าศักดิ์สิทธิ์พิภพลี้ลับทั้งสี่สาย คุณสมบัติหยินหยางภายใน การเปลี่ยนแปลงโดยเนื้อแท้ วิธีเรียงประสาน… ในความทรงจำของหงยวิ๋นล้วนมีครบถ้วนดุจห้วงมหาสมุทรแห่งตำรา!
‘หากเราขยันรวบรวมความรู้นี้อย่างอดทน บ่มเพาะขัดเกลาร่วมหลายร้อยปี แล้วกลืนกลายเป็นของตนโดยแท้ วันหน้าอาจสามารถอาศัยสิ่งเหล่านี้เพื่อขอรับผลแห่งตะเกียงดับแสงก็เป็นได้… ต่อให้ขอไม่ได้ อย่างน้อยหากหันไปไล่ล่าตำแหน่งมรรคผลอื่นที่เกี่ยวกับฟ้าศักดิ์สิทธิ์พิภพลี้ลับทั้งสี่นี้ เกรงว่าก็จะได้ผลลัพธ์เกินครึ่งโดยไม่ยาก!’
ทรัพย์ล้ำค่าเพียงนี้ เพียงพอให้ผู้บ่มเพาะขั้นวางรากฐานทั่วหล้าน้ำลายสอแล้ว
ยังไม่นับว่าภายในนั้นยังบรรจุสองเคล็ดวิชาลับก่อนหน้าไว้ด้วย ได้แก่《สัจธรรมแท้แห่งฟ้าดินจากการหยั่งรู้ถ้ำสุญญตา》และ《ประกายหยกโคมทองอันโอภาส》ล้วนสมบูรณ์ไร้บกพร่องแม้สักบรรทัด!
สองคัมภีร์ลับนี้… เล่มหลังที่ใช้รับรู้ถึงตะเกียงดับแสงนั้นยังถือเป็นเรื่องรอง
ต่อให้ลวี่หยางเห็นค่า กลับเป็นเล่มแรกยิ่งกว่าสิ่งใด เคล็ดวิชาสำหรับเนรมิตถ้ำสวรรค์แดนมงคล มีประโยชน์ใหญ่หลวงต่อการบ่มเพาะในขั้นวางรากฐาน!
‘ไม่คาดคิดเลยว่าเคล็ดลับที่เคยแลกเปลี่ยนไปแล้ว วันนี้กล
