เหตุใดองค์หญิงเสวียนเทียนถึงเปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นนี้
ดูเหมือน…สวยขึ้น!
เมื่อเจียงหลีเดินจากไป เหล่าทหารยามตะลึงอยู่นานถึงจะรู้ตัวและกระซิบ
…
เขาฝูถูซาน เขาฝูถูซานเป็นสถานที่ที่งดงามที่สุดของโลก แต่เจียงหลีไม่เคยมาที่นี่มาก่อน นางนึกไม่ถึงว่าเวลานี้ลู่เจี้ยจะอยู่บนเขา
ฝูถูเป็นหอสูง รูปร่างของภูเขามีลักษณะเหมือนหอคอย และแต่ละชั้นมีวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม ซึ่งภูเขาแห่งนี้รองรับได้ทั้งสี่ฤดูกาลและมีดินเจ็ดสีที่พิเศษรวมอยู่ด้วย
เขาฝูถูซานถูกปกคลุมไปด้วยก้อนเมฆและหมอกตลอดทั้งปีประดุจดินแดนสวรรค์
“ลู่เจี้ยยย! ลู่เจี้ยยย!”
เจียงหลีขึ้นไปบนเขาฝูถูซานและมองหาลู่เจี้ยท่ามกลางดอกสาลี่ที่ร่วงหล่นตามสายลม นางมองขึ้นไปทีละชั้น แต่ไม่มีเวลาชื่นชมความงดงามของเขาฝูถูซานเลย ในที่สุด เมื่อนางเดินถึงยอดเขา นางก็มองเห็นเงาด้านหลังของลู่เจี้ยที่อยู่ท่ามกลางดอกตู้เจวียนสีแดงเพลิง
เขานั่งอยู่บนภูเขาคนเดียวโดยพิงหินภูเขาและมองไปที่แสงสีทองบนท้องฟ้าซึ่งอยู่ไกลออกไป โดยข้างกายเขามีเพียงเงาเท่านั้น
แสงพระอาทิตย์ตกกระทบตัวเข้าเป็นชั้นแสงสีทอง แต่มิอาจบรรเทาความเหนื่อยล้าและอ่อนแอของเขาไปได้ มุมปากของเขายกขึ้นเบาๆ ราวกับว่าความงดงามของแสงอาทิตย์ทำให้เขาพอใจ และคล้ายกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้
