ให้กับชายหนุ่มและหญิงสาวรูปงาม!
ดวงตาของเจียงหลีหม่นหมอง แต่ใบหน้ากลับยิ้มแย้มและเอ่ย “ไม่รู้มาก่อนจริงๆ เพคะ”
“หากเป็นเช่นนั้น วันนี้ก็ถือว่าสร้างความประหลาดใจให้แก่องค์หญิงแล้ว” ฮ่องเต้ซีเฉียนตรัส
“เพคะ! เป็นเรื่องน่าประหลาดใจจริงๆ เพคะ” ดวงตาของเจียงหลีกวาดไปที่ลู่เจี้ย
หลังจากลู่เจี้ยปรากฏตัว โจวยวนได้บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์และไม่หุนหันพลันแล่น แต่ความเกลียดชังในดวงตาคู่นั้น มิอาจเก็บซ่อนไว้ได้
และลู่เจี้ยเองก็สังเกตเห็นถึงความเกลียดชังนั้น จึงชายตามองด้วยแววตาสงบนิ่ง จากนั้นก็มิได้สนใจนางอีกเลย
ขณะที่โจวยวนหลังจากถูกลู่เจี้ยกวาดสายตามอง นางก็รู้สึกราวกับถูกจับให้เข้าไปอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง ทำให้ร่างกายสั่นสะท้านจากความหนาวเย็น แล้วนางก็มองไปที่ลู่เจี้ยด้วยความตกใจ และสำหรับความงดงามของชายผู้นี้ที่มิอาจสาธยายออกมาเป็นคำพูดได้ ก็ปรากฏความน่าหวาดกลัวอย่างต้านทานไม่ได้กะทันหัน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า…! ดี ทุกคนมากันพร้อมแล้ว เริ่มงานเลี้ยงได้” ฮ่องเต้ซีเฉียนยกมือขึ้นโบก นางรำที่รออยู่ด้านข้างนานแล้วจึงเดินออกมาทีละคนและร่ายรำกลางเวที
นางรำเหล่านี้ยังเด็กเกินไปและหนึ่งในนั้นเกรงว่าจะมีอายุเพียงสิบสองสิบสาม
จากนั้น เมื่อนางปรากฏตัว เจียงหลีก็พบว่าดวงตาของฮ่องเต้ซีเฉียนเป็นประกายแวววาว และจ้องมองนางราวกับว่าเขากำลังถูกใจเหยื่อตรงหน้าก็ไม่ปาน
เมื่อเห็นดวงตาของเขาเป็นเช่นนั้น เจียงหลีก็อดไม่ได