คำท้าจริงๆ ด้วย อีกครู่เจ้าจะไปดูองค์ชายน้อยคนนั้นโดนต่อยหรือไม่”
เจียงหลีส่ายหัว “ไม่ไป เป็นการต่อสู้ที่ไม่น่าเป็นห่วงเลยสักนิด มีอะไรให้น่าดู” ถ้าหากต้องการจะดูว่าเฉียนจวิ้นถูกรังแกอย่างไร นางได้ฆ่าเขาไปถึงสองครั้งในสถานที่การประเมิน ก็ได้เห็นพอแล้ว
“เพียงแต่” ลู่เสวียนขมวดคิ้ว พูดอย่างเป็นกังวลเล็กน้อยว่า “หลิงซือประเภททักษะช่วยเหลือรับคำท้า ตามประเพณีสามารถเชิญหลิงซือประเภทโจมตีขึ้นเวทีได้คนหนึ่ง เพื่อมาช่วยต่อสู้ ด้วยฐานะของเฉียนจวิ้นแล้ว ต้องหาคนฝีมือดีมาอย่างแน่นอน”
“เช่นนั้นแล้วอย่างไร บนเวทีประลอง ขั้นพลังของผู้ที่ถูกท้าไม่ควรสูงกว่าผู้ที่ท้าขั้นหนึ่งใหญ่ๆ เฉียนจวิ้นจะใช้เส้นสายได้อย่างไร ทำได้เพียงหาคนขั้นหลิงเจี้ยง แล้วก็สามารถหาได้แค่ลูกศิษย์ของสถาบันเรามาต่อสู้ ขอเพียงเป็นลูกศิษย์ของสถาบันที่มีพลังขั้นหลิงเจี้ยง ท่านพี่ก็ไม่มีทางพ่ายแพ้” ในน้ำเสียงของเจียงหลี มีความมั่นใจในตัวเจียงเฮ่าสูงมาก
หลังจากที่ลู่เสวียนได้ฟัง ก็พยักหน้าซ้ำๆ “มีเหตุผล! พี่เฮ่าต้องเอาชนะไอ้เลวนั้นได้อย่างแน่นอน ในเมื่อเจ้าไม่ไป เช่นนั้นข้าจะไป อีกครู่จะมาบอกข่าวดีให้เจ้าฟัง”
เจียงหลีเลิกคิ้วแล้วพยักหน้า ลู่เสวียนรีบออกไปอย่างกับลมอย่างไรอย่างนั้น
หลังจากที่ในห้องเหลือเพียงตัวเองลำพัง เจียงหลีถึงค่อยๆ หุบยิ้มที่ริมฝีปากของตัวเอง แล้วความกลัดกลุ้มก็ค่อยๆ เผยขึ้นมาในดวงตาที่สดใสของนาง
ความตาย เป็นคว