พี่ชายบ้านอื่นถึงได้ดีอย่างนี้ ทำไมพี่ชายเขาถึงชอบหลอกใช้เขานัก
เจียงเฮ่ารีบเอ่ยขึ้น “ใช่ พูดเรื่องสำคัญดีกว่า อาหลี รัชทายาทตามหาเจ้าเพราะอะไร”
เจียงหลีมองเห็นถึงความจริงใจของทั้งสองก็ไม่คิดปิดบังอีก เล่าให้พวกเขาฟังเกี่ยวกับการสมรู้ร่วมคิดในงานเลี้ยงและแผนการของรัชทายาท
“เจ้าเฉียนจวิ้นไร้ยางอายจริงๆ ฮ่องเต้ซีเฉียนก็ป่าเถื่อน” ลู่เสวียนพูดอย่างกรุ่นโกรธ
เจียงเฮ่าขมวดคิ้วแล้วถามอย่างเคร่งเครียด “อาหลี เจ้าคิดจะทำอย่างไร งานเลี้ยงนี่ไม่ต้องไป พวกเราจะไม่ให้โอกาสเขาได้เปิดปาก”
“ไป ต้องไปแน่นอน” เจียงหลีพูดอย่างหนักแน่น
“ซ้อเล็ก พี่เฮ่าพูดถูก เจ้าไปแล้วก็เหมือนเปิดโอกาสให้ฮ่องเต้ซีเฉียนได้พูด เจ้าไม่ไป เราค่อยหาเหตุผลมาอ้าง เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ถึงอย่างไรเราก็ไม่ใช่คนซีเฉียน แม้จะเป็นถึงฮ่องเต้ก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับเราเยี่ยงนี้” ลู่เสวียนเอ่ยเตือนเช่นกัน
“การหนีปัญหาไม่สามารถแก้ไขเรื่องนี้ได้ อีกอย่างยังให้พวกเขาได้คิดแผนการต่อ เขากล้าเอ่ยขึ้นมา ข้าก็จะปฏิเสธต่อหน้า ดูสิว่าใครจะก้าวขาลงยากกว่ากัน” เจียงหลีหัวเราะอย่างนึกสนุก
“เรื่องนี้นอกจากให้เข้าเปลี่ยนใจคิดปล่อยเจียงหลี เช่นนั้นก็มีเพียงล้มราชวงศ์ซีเฉียนเท่านั้นถึงจะถอนรากถอนโคนได้” เจียงเฮ่าเอ่ยเสียงเรียบ
เขาเงยหน้ามองเจียงหลีแต่กลับเจอรอยยิ้มในดวงตาของนางที่เฉียบคม
“ใช่ โค่นราชวงศ์ซีเฉียน แต่ทำชั่วข้ามคืนไม่ได้ ข้าไปก็เพื่อแสดงท่าที ไม่
