มือนถูกซุ่มทำร้าย ถูกหลอกลวงอยู่ตลอด
ก็เหมือนกับตอนนี้ ความเคลื่อนไหวของฝั่งตรงข้ามนั้น เพิ่งจะมาตอนที่พวกเขาเดินมาได้ครึ่งหนึ่งแล้ว จะต้องเป็นภารกิจที่จงใจจัดให้เป็นเช่นนี้เป็นแน่
“รวบรวมสมาธิ” เจียงเฮ่าเตือน
ลู่เสวียนเม้มปากแน่น ไม่พูดต่อ
ทั้งสองไม่ได้เดินหน้าต่อ หยุดอยู่กับที่ รอให้สิ่งที่อยู่ตรงข้ามนั้น เดินออกมาจากเมฆหมอกนั้น แล้วจัดการให้ถึงชีวิตทีเดียว
เป็นไปได้ว่า เอาชนะสิ่งที่อยู่ตรงข้าม ก็คือการทำภารกิจจนสำเร็จ!
ทันใดนั้น ทั้งสองก็เกิดปัญญาขึ้น
แก๊กๆ…
เสียงโซ่ตรวนดังใกล้เข้ามาทุกที
ท่ามกลางเมฆหมอกนั้น มีเงาเผยออกมารำไร แล้วเงาคนสองคนก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงข้ามกับลู่เสวียนและเจียงเฮ่า
“อาหลี!” ขณะที่เจียงเฮ่ากำลังจะลงมือ เงาคนที่คุ้นเคย กลับทำให้เขารีบชะงักไว้
“อาซ้อ!” ลู่เสวียนก็กล่าวอย่างประหลาดใจเช่นกัน
พวกเขาไม่คิดว่า คนที่มาจากฝั่งตรงข้ามของเมฆหมอกนั้น จะเป็นเจียงหลีไปได้ แล้วยังมี…เพื่อนคนนั้นของนางอีก
“พี่ใหญ่ เสี่ยวเสวียนจื่อ” เจียงหลีก็คิดไม่ถึงเช่นกัน
นางไม่คิดว่า จะได้พบทั้งสองคนในสถานการณ์เช่นนี้
“แล้ว…ทำอย่างไรต่อ ภารกิจเหมือนว่าจะให้เราสู้กันเอง!” ลู่เสวียนลูบจมูกอย่างเคอะเขิน
ผลของภารกิจนี้ ไม่ต้องลุ้นกันเลย!
ปกติเจียงหลีตีเขา ก็ไม่ได้ออมมือให้ บวกกับเจียงเฮ่าที่ตามใจน้องสาวเช่นนี้ ไม่ต้องสู้กัน พวกเขาก็แพ้แล้ว
เมื่อลองคิดดู ลู่เสวียนก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมา
“หรือว
