มร่ายมนตราเพื่อชักดึงชะตาอันล่องลอย เดิมทีหลงเยว่ถูกเขาฆ่าสิ้น บัดนี้ชะตาและบุญกุศลทั่วแดนเขาแห่งลัทธิหมื่นพิษจึงไร้เจ้าของโดยสิ้น!
และเมื่อลวี่หยางรวบรวมชะตาทั้งปวงได้แล้ว ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบใช้มันจนเกลี้ยงหมดสิ้นในบัดดล
‘เสี่ยงทายตรวจชะตา!’
เหตุการณ์:ให้บรรพชนถิงโยวแยกจิตออกจากวิญญาณ
มหาเคราะห์:เจ้าล้มเหลว จิตไม่อาจแยกจากวิญญาณ ถูกหลอมกลืนโดยฟ้าและดิน ตกสู่ห้วงมัวเมาไร้สติ
เคราะห์น้อย:เจ้าชักช้าเกินไป กว่างหมิงบุกเข้ามาและแผ่ธรรมโปรดเจ้า
โชคปลาย:เจ้าฝืนชะตา แยกจิตทันเวลา…แต่คิดว่าเพียงเท่านี้ก็สุขสบายแล้วหรือ? เคราะห์และบุญคลอเคล้า สิ่งใดจะมาก่อน…ยังยากคาดเดา
ลวี่หยางไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบคว้าชะตา “โชคปลาย” มาไว้ในมือ
“บรรพชน…ลงมือเถิด”
พลันเห็นเขาเหลียวมองบรรพชนถิงโยว สายตาฉายแววผ่อนคลาย แย้มยิ้มเล็กน้อย “ไม่ต้องกังวล อนาคตแห่งความสำเร็จ…ข้าได้คว้ามาแล้ว!”
“…ดี”
บรรพชนถิงโยวก็เป็นผู้เด็ดขาด เมื่อลวี่หยางเอ่ยดังนั้น เขาก็ไม่รีรออีกต่อไป แววตาพลันฉายแสงจรัส ปลายนิ้วเปล่งประกายเคล็ดวิชา จิ้มลงยังวิญญาณของลวี่หยาง
ฉับพลัน ลวี่หยางก็รู้สึกว่าจิตของตน…ค่อยๆ ลอยสูงขึ้นอย่างช้าๆ…
ความรู้สึกนั้น…ประหลาดอย่างยิ่ง
มุมมองจากภายในกลับกลายเป็นภาพภายนอก เขาหลุดออกจากร่างกาย…หลุดจากวิญญาณ มองเห็นร่างของตนเองที่กำลังนอนอยู่ในสระเบื้องล่างด้วยสายตาตัวเอง
ภายใต้การควบคุมของบรรพชนถิงโยว ประกอบ
