“นี่! มันเจ็บปวดยิ่งนัก” ดวงตาของเจียงหลีเบิกกว้างและยกมือทิ่มไปที่หัวใจสองที จากนั้นกลับยักไหล่ขึ้นอย่างเฉยเมย “แต่ก็ไม่มีอะไรทั้งนั้น ตอนนี้ข้าปล่อยให้เขาเล่นไปก่อน รักเขา ตามใจเขา ดูสิว่าเขาจะทำอะไรได้ ไหนๆ ตอนนี้ร่างของข้าก็อายุยังน้อย ทำอะไรไม่ได้มาก รอให้ถึงวันนั้น วันที่ข้าสุกงอมก่อน ข้าจะจับหลานชายทำสามี! ฮ่าๆๆๆๆ…!
มู่ชิงเกอถึงกับผงะ คนที่กล้าหาญและมองว่าจริยธรรมเป็นเรื่องไร้สาระ แท้จริงแล้วคือเจียงหลีนี่เอง! ในการจัดการกับความรู้สึก นางกล้าหาญและตรงไปตรงมาเหมือนเช่นเคย กล้าที่จะรักและกล้าที่จะเกลียด
“แล้วเขาชอบเจ้าหรือไม่” มู่ชิงเกออดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม
คำถามนี้ทำให้เจียงหลียิ้ม
นางนิ่งเงียบเป็นเวลานานก่อนที่จะพูดอย่างหนักแน่น “ข้าจะทำให้เขาชอบข้าและชอบข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น!”
ใบหน้าของมู่ชิงเกอหม่นหมองลง
คำตอบนี้ไม่ใช่คำพูดที่นางต้องการได้ยิน
เจียงหลีจะไม่กลับไปพร้อมนางก็ย่อมได้ และนางรู้ว่าเจียงหลีมีทางเดินของตัวเอง วันหนึ่งพวกนางจะได้พบกันอีกในโลกหลักแห่งนั้น
อย่างไรก็ตาม นางจะไม่ยอมให้เจียงหลีอยู่กับผู้ชายที่มิได้รักนางเด็ดขาด
เส้นทางที่ดีที่สุดของการรู้แจ้ง มีอยู่ทุกแห่งหน!
“แล้วจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ล่ะ และเสี่ยวโต้วติงของเจ้าด้วย เป็นอย่างไรกันบ้าง” เจียงหลีเปลี่ยนหัวข้อสนทนาและเอ่ยถามทันที
