ถ้าหากว่าอาเสวียนขอโทษ……ถ้าหากว่าอาเสวียนบอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ……
โจวยวนโอบกอดแม่ไว้แน่น เพ้อคิดไปเองคนเดียว
แววตาของนาง ทำให้ลู่เสวียนเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก ในชั่วขณะนั้น เขาก็เข้าใจจุดประสงค์ขององค์หญิงใหญ่ในทันที ถ้าหากไม่มีวิธีให้ทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน เช่นนั้นก็ทำให้ขาดกันไปเลย!
“นางคือแม่ของเจ้า แต่ก็เป็นคนของราชวงศ์ ในตอนที่มู่เจิ้งเฟิงสังหารพ่อแม่ของข้า ก็ก่อเป็นความแค้นระหว่างข้าและราชวงศ์ คงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้” ลู่เสวียนมองตาของโจวยวน กล่าวคำตอบที่ทำให้นางใจสลาย
“เช่นนั้นข้าก็เป็นคนของราชวงศ์เหมือนกัน เจ้าก็ฆ่าข้าเถอะ!” โจวยวนตะโกนเสียงแหบ
ฆ่าโจวยวน?
ในแววตาของลู่เสวียนมีความต่อสู้ดิ้นรน
ทันใดนั้น ด้านนอกประตูก็มีเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบดังขึ้น
องครักษ์ในจวนองค์หญิงที่ถูกแก้มัดแล้ว ด้านนอกหน้าต่าง ก็มีเสียงผิวปากเตือนว่าให้ถอยของทหารตระกูลลู่
ลู่เสวียนมองโจวยวน ถูกความเคียดแค้นในแววตาของนางทำให้รู้สึกเจ็บปวด ท้ายที่สุดก็กัดฟัน หันหลังแล้วจากไป ไม่ได้สังหารสาวน้อยที่เคยหลงรักเขา
ร่างของคนรักนั้น ก็จากไป เหมือนกับโจวยวนโดนสูบเรี่ยวแรงไปสิ้น ทำได้เพียงกอดแม่ไว้แน่นแล้วร้องไห้ “เสด็จแม่……”
