ในช่วงเวลาที่ข่าวสงครามภายได้แพร่ไปถึงประเทศต่างๆ ในขณะที่ประเทศต่างๆ เร่งเตรียมการ เพื่อรอโอกาสผสมโรงฉกฉวยผลประโยชน์ไปด้วย ก็ได้มีคำสั่งจากเมืองซูหนานมาถึงแนวป้องกันเขตชายแดนโฮ่วจิ้นทั้งสี่ด้านอย่างรวดเร็ว
โดยคำสั่งของนายน้อยลู่บอกว่าทหารที่ประจำการอยู่ที่แนวป้องกันเขตชายแดนทุกด้าน ไม่อนุญาตให้ออกจากแนวป้องกันโดยพลการ ประจำการที่เขตชายแดนอย่างเหนียวแน่น ป้องกันศัตรูบุกรุก
การกระทำนี้ ได้รับการชื่นชมจากใต้หล้า และได้ใจของใครหลายๆ คน
จนกระทั่ง ระหว่างทางที่ตระกูลลู่สั่งทหารเดินหน้าสู่ซั่งตู กำแพงเมืองจำนวนสองในสาม ก็เปิดต้อนรับเอง ทำให้ตระกูลลู่ไม่ต้องออกแรงอะไรเลย ก็เข้าใกล้ซั่งตูเร็วขึ้น!
ใครๆ ก็รู้ว่าในตอนที่ทหารของตระกูลลู่เข้ามาถึงซั่งตู ก็คือวันจบสิ้นของราชวงศ์โฮ่วจิ้น
ในขณะเดียวกัน มู่เจิ้งเฟิงฮ่องเต้แห่งโฮ่วจิ้นออกคำสั่งว่าให้ไปเฝ้าประตูเมืองซั่งตูไว้ทั้งสี่ด้าน ปิดประตูเมือง ห้ามใครเข้าออก นอกจากนี้ยังสั่งคนสนิทของเขาให้เอาจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของเขาเอง นำอำนาจสั่งการทหารไปที่ชานเมืองซั่งตู แล้วให้นายทหารชั้นสูงสั่งทหารคุ้มกัน
แต่ทว่าคนสนิทที่ส่งออกไป ยังไม่กลับมาเสียที ไม่รู้ว่าไปถึงไหนแล้ว
ค่ายทหารที่ประจำการอยู่ห่างออกไปยี่สิบลี้จากซั่งตูก็เงียบ ไม่ทราบสถานการณ์แน่ชัด
