หัวใจของนางยังคงเต้นแรงไม่หยุด แก้มของนางร้อนฉ่าเล็กน้อยนี่เป็นครั้งแรกที่ราชินีสารภาพรักกับชายหนุ่มเช่นนี้ ไม่รู้ว่าคนโง่คนนั้นจะเข้าใจหรือไม่
เมื่อนึกถึงสิ่งที่นางทำในตอนนั้น ดวงตาของเจียงหลีก็ลุกลี้ลุกลน บนตัวนาง ร่างหญิงสาวที่ขี้อายนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นมา
ทันใดนั้น เงาๆ หนึ่งก็ห่อหุ้มนางไว้
เจียงหลีสงบลงในทันทีด้วยใบหน้าที่บูดบึ้งและเงยหน้าขึ้นมองดูการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของลู่จ้าน
“ตามข้ามา มีคนหนึ่งที่เจ้าจะต้องอยากพบแน่นอน” ลู่จ้านพูดจบก็หันกลับไปนำทาง
ดวงตาของเจียงหลีกรอกไปมา พร้อมเดินตามเขาไป
…
ในจวน ทันใดนั้นก็มีท่านผู้เฒ่าที่ปรากฏตัวก็มองไปที่ด้านหลังของลู่เจี้ยอย่างเป็นห่วง
ราวกับว่าเขาจะหายไปกับสายลมได้ทุกเมื่อ
“เจี้ยเอ๋อร์ ทำไมเจ้าต้องลำบากด้วยเล่า การวางแผนก่อนหน้านั้นช่างมันเถอะ” ท่านผู้เฒ่าลดสายตาลงและส่ายหน้าอย่างช้าๆ สีหน้าของเขาซีดลงเช่นกัน ผมสีเงินที่ปล่อยลงมาของเขาก็ไม่เงางามเท่าเมื่อก่อน
“ท่านปู่ เจี้ยเอ๋อร์ตัดสินใจเรื่องใดไปแล้ว จะไม่มีทางเปลี่ยนแปลง ข้าเหลือเวลาไม่มากแล้ว สิ่งที่ทำได้เพียงอย่างเดียวตอนนี้ คือรีบจัดการทุกสิ่งให้แล้วเสร็จได้ทันเวลา” ลู่เจี้ยหันพร้อมกับทำความเคารพต่อชายชราที่อยู่ด้านหลัง
ลู่วั่งชวนอดไม่ได้ที่จะกล่าว “ถ้าหากเจ้ายืนกรานที่จะทำเช่นนี้จริงๆ และตัวตนของนางเปลี่ยนไป เจ้ากับนางจะไม่มีทางเป็นไปได้อีก”
