“ตามพระราชโองการ ความผิดของลู่ซิ่งเฉามีหลักฐานชัดเจนและไม่อาจอภัยโทษได้ การลงโทษจะเกิดขึ้นที่อู่เหมินวันนี้ จากการตรวจสอบจวนอ๋องลู่ รวมถึงตระกูลลู่ทั้งเก้าชั่วโคตร ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงคนชราหรือเด็ก สายเลือดโดยตรงหรือทางอ้อม บ่าวรับใช้ของตระกูลลู่ ต้องโทษประหารทั้งหมด!”
ห้ะ!
หลังจากพระราชโองการได้เผยแพร่ออกไป ผู้คนก็ล้วนตกใจ
นี่มันเป็นการถอนรากถอนโคนเลยหนิ!
แม้ว่าลู่ซิ่งเฉาสมควรจะได้รับมัน แต่ว่าการลงโทษเช่นนี้ไม่หนักเกินไปหรือ
สมน้ำหน้า!”
“คนชั่วอย่างนี้ ควรจะให้สูญสิ้นไปทั้งตระกูล”
“……”
แน่นอน ในเวลาอันรวดเร็ว ความเหลืออดในใจประชาชน ถูกขับเคลื่อนด้วยเสียงบางอย่างในฝูงชน ทำให้รู้สึกว่าลู่ซิ่งเฉาสมควรได้รับมัน
“เทียนเจียวนับพัน ขอให้วิญญาณของผู้กล้าไปอย่างสงบ ส่วนคนบาปที่ทำให้พวกเจ้าตาย จะต้องชดใช้บาปผิดในวันนี้ เพื่อให้วิญญาณของพวกเจ้าที่อยู่บนสวรรค์สบายใจ” ผู้พิพากษาชูมือทั้งสองข้างชี้ขึ้นฟ้าและกล่าวทั้งน้ำตา
เสียงนี้ของเขา ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างพากันร้องไห้อื้ออึง
