นางคิดทบทวนอย่างละะเอียดอีกครั้งกลับพบสิ่งที่น่าตกใจ “เหตุใดลูกหลานขุนนางทั้งหลายในสำนักหลิงอู่ไม่มีใครมาเลย ในเมื่อฮ่องเต้มีรับสั่งให้กลุ่มสังเกตการณ์เทียนเจียว เหตุใดถึงไม่ให้ไท่จื่อเป็นคนนำขบวนเองเล่า แม้กระทั่งเหล่าองค์หญิง ซื่อจือในราชวงศ์ก็ไม่มีใครเข้าร่วมเลยสักคน”
พอนางพูดขึ้นมาเช่นนี้ ในใจจิ่งเยี่ยตระหนักขึ้นมาทันที นึกขึ้นมาตอนที่มู่ชิงเหยียนมาหาเขา ดวงตาเจียงหลีหรี่ลง ครั้งนี้คนของสำนักหลิงอู่ที่ไปเป่ยฝางโดยส่วนมากเป็นผู้ถูกเลือกที่มีภูมิหลังตระกูลธรรมดา แม้จะมีผู้ถูกเลือกบางส่วนมาจากตระกูลมีชื่อเสียงแต่พรสวรรค์ก็ไม่ได้สูงมากนัก
ผู้ที่เป็นเทียนเจียวที่แท้จริงจะอยู่ในเมืองหลวงเท่านั้น!
ฉินเทียนอีเจ้าสำราญนั่นเป็นถึงผู้องอาจอันดับสองของเมืองหลวงก็ไม่ได้อยู่ในรายชื่อนั้นเหมือนกัน
หรงจิ่งยิ่งไม่เคยปรากฏตัวออกมา
และยังมีมู่หว่านโหรว…ใช่แล้ว ไป๋หลี่เฟิ่งเองก็ไม่ได้สมัคร แต่ได้ยินมาว่าตอนนี้เขาได้เก็บตัวฝึกฝนอยู่เลยพลาดโอกาสนี้
เจียงหลีคิดทบทวนบุคคลทั้งหลายอีกรอบ กลับพบสิ่งที่น่าทึ่ง กลุ่มสังเกตการณ์ ที่สำนักหลิงอู่ส่งมา มันเป็น กลุ่มสังเกตการณ์ก่อการร้ายชัดๆ! ส่วนผู้ที่เป็นเทียนเจียวที่แท้จริงไม่มีปรากฏสักคน
“อาหลี มีบางเรื่อง…” จิ่งเยี่ยยิ่งคิดยิ่งชั่งใจนำเรื่องที่มู่ชิงเหยียนมาหาเขาขอให้เขาถอนตัวออกพูดให้เจียงหลีฟัง
