หนานอู๋เฮิ่นกลับนิ่งแล้วยิ้ม “ข้าอยากจะทำอะไรยังพูดไม่ชัดเจนอีกหรือ อู๋เชียน เจ้าเป็นคนเริ่มเรื่องนี้ก่อน วันนี้ข้าจะเก็บสองชีวิตนั่นเอง นับเสียว่าเป็นการตอบแทนลูกศิษย์อย่างข้า”
อู๋เชียนเข่นเขี้ยว “เจ้ากล้า?”
แต่ทว่าหนานอู๋เฮิ่นกลับไม่สนใจคำเตือน ทันใดนั้นทั้งสองก็ถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศด้วยน้ำมือของเขา
อ้ากกก!
“ไว้ชีวิตพวกข้าด้วยยย!”
ทั้งสองตะโกนลั่นอย่างตื่นตระหนก
เจียงหลีเชิดคางเรียวมองสองคนที่กำลังหวาดผวาด้วยใบหน้าเจือรอยยิ้มเย็นเยียบ วันนี้พวกเขาจะปฏิบัติต่อนางเยี่ยงไรในอาณาเขตของสำนักหลิงอู่หรือ
ไฉนตอนนี้ถึงได้กระดิกหางเหมือนหมาจนตรอกเช่นนี้
“แตะต้องลูกศิษย์สถาบันไป๋หยวนของข้า พวกเจ้าคิดว่ายังมีชีวิตได้อยู่อีกหรือ” พร้อมกับคำพูดของหนานอู๋เฮิ่น บนร่างผู้ดูแลสำนักหลิงอู่สองคนนั้นก็ปรากฏรอยแตกละเอียด
ปัง! ปัง!
เสียงดังสนั่นสองเสียงเป็นเสียงของร่างกายพวกเขาที่ระเบิดแตกแยกเป็นเสี่ยงๆ เลือดเนื้อกระเด็นเซ่นซ่านตกพื้นระเนระนาด ภาพเหตุการณ์นองเลือดช่างสะเทือนใจเหล่าอาจารย์และลูกศิษย์สำนักหลิงอู่เหลือคณานับ
ฉากนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว หนานอู๋เฮิ่นไม่ออมมือและโหดเ**้ยมไร้ซึ่งความปราณี
เมื่อเขาได้กระทำการทั้งหมดแล้ว จึงทำให้อู๋เชียนและคนอื่นๆ ในสำนักหลิงอู่ทำได้เพียงมองเขาด้วยความโกรธ
