แม้กระทั่งคนข้างล่างก็เห็นตัวอักษรบนเนตรญาณได้อย่างชัดเจน!
รับรู้ได้ถึงความหนาแน่นของพลังวิญญาณ ทันใดนั้นเจียงหลีก็ค้นพบว่าการผสานเข้ากับวิญญาณยุทธ์ในอาณาเขตหลิงอู่ เวลาและสถานที่ช่างเหมาะเจาะจริงๆ
โฮกกก พลังที่ดึงและบังคับ ทำให้เสวียนกังกุยโมโหสุดขีด
มันปลดปล่อยลมปราณที่บ้าคลั่ง เกล็ดเหล่านั้นบนหลังโจมตีเจียงหลี
เจียงหลีแววตาดุดัน มือขวายังคงวางอยู่บนหลังของเสวียนกังกุย แต่ตัวเหมือนกับผีเสื้อที่โบยบินอย่างว่องไว หลบการโจมตี
ในเนตรญาณที่สอง นางรับรู้ได้ถึงการต่อต้านที่ชัดเจนของเสวียนกังกุย
พละกำลังต่อต้านที่รุนแรงนั้น ทำให้เนตรญาณที่สองของนางเกือบจะแตกสลาย เหมือนกับวิญญาณถูกฉีกออกอย่างไรอย่างนั้น ทำให้คนรู้สึกเจ็บปวดเหมือนตายไปเสียดีกว่า
แต่ทว่า ถึงแม้เป็นเช่นนั้น นางยังคงกัดฟันสู้ต่อ ไม่ยอมปล่อยมือ ปล่อยพลังวิญญาณของตัวเองใส่เสวียนกังกุยอย่างบ้าคลั่ง
อ้ากกก!
เจียงหลีส่งเสียงร้องอย่างน่าเวทนา
เนตรญาณที่เดิมทีเป็นสีทองส่องสว่าง เริ่มดับลง ร่องรอยก่อนหน้าปรากฏขึ้น
อาหลี! เจียงเฮ่าที่ซ่อนตัวอยู่ ดูเหตุการณ์นี้ด้วยความกังวล แทบอยากพุ่งออกไปพาน้องสาวกลับมา แต่เขารู้ว่าตัวเองทำแบบนั้นไม่ได้ มิฉะนั้นที่ทำมาก่อนหน้านี้ก็เปล่าประโยชน์
“เหอะ ไม่รู้พลังตัวเอง” ไป๋เซี่ยงเลี่ยเยาะเย้ย
หลานชายคนนั้นของเขาก็ยิ้มเยาะเย้ยแล้วพูดว่า “อารอง นางคิดว่านางเป็นใคร”
