แต่ว่า……
เจียงหลีแววตาเปล่งประกาย ในใจมีแผนแล้ว นางบอกแผนการของตัวเองข้างหูเจียงเฮ่า หลังจากที่เจียงเฮ่าฟังจบ มองนางด้วยความตกใจ “เสี่ยงมากเกินไป! ข้าไม่เห็นด้วย”
“ความเสี่ยงนั้นมีอยู่แน่นอน แต่ว่าอยากจะแข็งแกร่ง แล้วจะไม่เสี่ยงได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น ถึงทำแบบนี้ความเสี่ยงจะสูง แต่อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสรอด หรือว่าพี่มีวิธีที่ดีกว่านี้” เจียงหลีพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม
“……” เจียงเฮ่าเงียบไป
เขาไม่รู้จะโต้แย้งคำพูดของเจียงหลีอย่างไร
แต่ทว่าตอนนี้ไป๋เซี่ยงเลี่ยเดินมาหาพวกเขาทั้งสอง “สาวน้อย วิญญาณยุทธ์อันแรกของเจ้าคือเลี่ยเทียนซื่อ เป็นประเภทโจมตี ประเภทของเสวียนกังกุยไม่เหมาะกับเจ้า ดูเอาสนุกก็พอแล้ว จะหาเรื่องใส่ตัวทำไม”
เจียงหลีหันมามองไป๋เซี่ยงเลี่ยที่ยิ้มอยู่ ไม่ปิดบังจุดประสงค์ของตัวเองอีกต่อไป “ข้าก็อยากได้มันเหมือนกัน”
ไป๋เซี่ยงเลี่ยแววตาจริงจัง หุบยิ้ม “เหอะ เห็นแก่ต้นตระกูลของเจ้า ข้าถึงมาพูดด้วยดีๆ ถ้าหากเจ้าไม่สนอะไร ยังจะทำตามที่ตัวเองคิด ตายในอาณาเขตหลิงอู่แล้วอย่าร้องไห้ขี้มูกโป่งไปหาผู้ใหญ่ที่บ้านล่ะ”
“ขอบคุณท่านมากที่หวังดี” ฟังคำสาปแช่งของเขา เจียงหลียิ้มเยาะเย้ยกลับไป
ไป๋เซี่ยงเลี่ยก็ยิ้มเยาะเย้ยเช่นกัน ถกแขนเสื้อแล้งพูดกับคนอื่นว่า “พวกเราไปกันเถอะ”
