มราวกับฟ้าคำราม กลิ้งสะท้อนอยู่กลางเวหา กึกก้องฟ้าดิน เกลียวเสียงแผ่กระแทกออกไปจนก่อเกิดระลอกคลื่นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
โครม!
ในพริบตา บริเวณรอบศูนย์กลางของลัทธิหมื่นพิษพลันสว่างวาบขึ้นเป็นลายค่ายกลนับไม่ถ้วน เห็นชัดว่าค่ายกลพิทักษ์เขารับรู้ถึงภัยคุกคามจึงเริ่มเปิดออกโดยทันที ทว่าพอลำแสงกระบี่ตกกระทบลง ลายค่ายกลเหล่านั้นก็สั่นสะเทือนรุนแรงทันที จากนั้นพลันแตกร้าวเป็นวงกว้าง เห็นเด่นชัดว่ากำลังจะพังทลาย!
เมื่อค่ายกลร้าวถล่ม ลัทธิหมื่นพิษก็พลันตกอยู่ในห้วงอันตรายถึงที่สุด!
เหล่าผู้อาวุโสแห่งลัทธิหมื่นพิษเห็นดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปโดยพร้อมเพรียง รีบเร่งเผยปรากฏรากฐานออกมา เพื่อหลอมรวมเส้นลายค่ายกลที่แตกร้าวให้กลับคืนดังเดิม
“นี่เป็นวิธีใดกันแน่!?”
“เสียงฟ้าร้องปราณกระบี่… หรือจะเป็นผู้ฝึกกระบี่แห่งนิกายกระบี่ผู้นั้นที่เพิ่งวางรากฐาน? เขาสังหารทั้งหลงอู๋และฮุ้ยกูแล้วยังไม่พอ ถึงกับบุกมาถึงเขาศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้หรือ?”
“ใจกล้าดีนัก! ใจกล้าดีนัก!”
บรรดาผู้อาวุโสแห่งลัทธิหมื่นพิษต่างมีสีหน้าตกตะลึงเคล้าความโกรธ โดยเฉพาะผู้เฒ่าคนหนึ่งที่เมื่อครู่ยังเพิ่งกล่าวปฏิเสธว่าศัตรูไม่อาจกล้าบุกขึ้นเขาได้แน่
ขณะนี้ ในสัมผัสของพวกเขา ภายนอกเขาศักดิ์สิทธิ์ประหนึ่งมีสุริยันดวงใหม่ถือกำเนิด เสียงกระบี่ที่กึกก้องนั้นดั่งแสงอาทิตย์อันแผดเผา แพร่กระจายเต็มห้วงนภา กระเทือนทั่วแดนหล้า เหล่าผู้บำเพ็ญต่ำกว
