อู๋เชียนอธิบายว่า “การต่อสู้แบบหมุนเวียนคือ ผู้แข่งขันหนึ่งคนต้องต่อสู้กับผู้แข่งขันแปดคนของฝ่ายตรงข้าม หากชนะ จะได้หนึ่งคะแนน เมื่อหมุนเวียนจนครบแปดรอบ ใครได้ชัยชนะมากครั้งที่สุดคือผู้ชนะ ส่วนการแข่งแบบตัวต่อตัวก็ง่ายกว่ามาก ลงแข่งหนึ่งต่อหนึ่ง รวมเป็นแปดรอบ สุดท้ายฝ่ายไหนได้รับชัยชนะมากกว่าก็เป็นฝ่ายชนะ”
“หากแข่งแบบหมุนเวียนจะทดสอบพละกำลังและความอดทนเฉพาะตนสูงมาก”
“ใช่ พวกเราเป็นเพียงหลิงซื่อ พลังวิญญาณมีไม่มากนัก หากแข่งติดต่อกันแปดรอบ เกรงว่า…”
“…”
ผู้คนในสถาบันไป๋หยวนกระซิบ
“ท่านอาจารย์หนานจะเลือกแข่งแบบไหนดี” อู๋เชียนดูเหมือนจะไม่ฟังคำวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น จึงเอ่ยถามหนานอู๋เฮิ่นโดยตรง
คำถามนี้ ดูเหมือนจะเป็นคำถามธรรมดาทั่วไป
แต่ทว่า หากหนานอู๋เฮิ่นเลือกที่จะต่อสู้แบบหมุนเวียน จะทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขามิได้สนใจเด็กใหม่ เพื่อให้ได้หน้า จึงปล่อยให้เด็กใหม่โหมต่อสู้อย่างเต็มที่และท้าทายขีดจำกัดของตัวเอง แต่ถ้าหากเขาเลือกวิธีตัวต่อตัว ก็จะทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขาไม่มีความมั่นใจและกลัวว่าลูกศิษย์ของสถาบันแห่งนี้ มิใช่คู่ต่อสู้ของลูกศิษย์แห่งสำนักหลิงอู่
ภายในประโยคเดียว กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยแผนชั่วร้าย
อู๋เชียนยิ้มอย่างสดใส รอคอยการเลือกของหนานอู๋เฮิ่น
“จะน่าเกลียดเกินไปแล้ว!”
“ใช่แล้ว วันนี้คนของสำนักหลิงอู่ เปิดโลกทัศน์ของข้ามากจริงๆ”
