“เจ้ามันแค่เศษสวะ เจ้ากล้ามาที่สถาบันไป๋หยวนได้อย่างไร เจ้าคิดว่าเมื่อเจ้าเข้าสู่สถาบันไป๋หยวนแล้ว เจ้าจะสามารถแก้แค้นแทนตระกูลเจียงของเจ้าได้หรือ ถึงแม้สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าเจียงเฮ่าเป็นผู้หลบหนีได้ ข้าจะบอกเจ้าว่าตระกูลเจียงของเจ้ามันได้จบลงแล้ว! ผู้มีอำนาจคนปัจจุบัน เป็นท่านพ่อของข้า! จวนตระกูลเจียงของเจ้า ตอนนี้มันกลายเป็นจวนโจวของข้าแล้ว! “
ดวงตาของเจียงหลีหดตัวลงอย่างกะทันหัน ราวกับว่ากำลังยกมือขึ้นอย่างช้าๆ แต่จับข้อมือของโจวเย่าจู่เอาไว้ได้อย่างแม่นยำ จับมือของเขาให้มาใกล้แก้มของนาง ใกล้จนไม่สามารถเข้าใกล้ได้อีกต่อไป
โจวเย่าจู่ผงะ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจียงหลีจะคว้ามือของเขาไว้ได้
นางคือเศษสวะที่ยังไม่ได้เบิกเนตรญาณไม่ใช่หรือ
“เจียงหลี เจ้าปล่อยข้านะ!” โจวเย่าจู่กล่าวอย่างกังวล ผู้ติดตามที่อยู่ข้างหลังเขา เมื่อเห็นนายน้อยถูกจับ ก็พร้อมที่จะเข้ามาช่วยเช่นกัน
และบรรดาผู้ที่ตื่นตระหนก เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ก็แสดงท่าทางแปลกๆ
โจวเย่าจู่นำผู้คนมาขวางหญิงสาวตัวเล็กๆ อย่างหยิ่งผยอง แต่จู่ๆ ก็เกิดการพลิกผันครั้งใหญ่ ถูกสาวน้อยตอบโต้
โจวเย่าจู่คนนี้ ไร้ประโยชน์จริงๆ!
หลายคนมีความคิดเช่นนี้อยู่ในใจ
เจียงหลีบิดอย่างแรง และพลิกมือของโจวเย่าจู่
“อ้ากกกก เจ็บๆๆ” ร่างกายโจวเย่าจู่สั่นระริก ร้องว่าเจ็บครั้งแล้วครั้งเล่า
“นายน้อย!”
