ด้านหลังของนางมีคนตามมาไม่กี่คน
ถ้าแยกสี่คนนี้ก็คงจะเป็นข้ารับใช้ ส่วนอีกสองคนท่าทางไม่ธรรมดาโดยเฉพาะชายวัยกลางคนที่สวมชุดสีน้ำเงินสง่างามยิ้มตาหยีทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกดี ส่วนอีกคนอายุมากแล้ว คิ้วตาดูเฉียบคมให้ความรู้สึกคบค้าด้วยยาก
ดูเหมือนว่ามองพวกเขาแค่ปราดเดียวเจียงหลีก็มองสถานะพวกเขาได้อย่างชัดเจน
นางกวาดสายตามองหนานอู๋เฮิ่นเบาๆ อืม อย่างไรเสียก็ต้องไปสถาบันไป๋หยวนอยู่แล้ว นางจำเป็นต้องรู้ว่าศิษย์เอกยอดวีรบุรุษทั้งเจ็ดของสถาบันไป๋หยวนมีลักษณะเช่นไร
สายตาเฉียบคมจริงๆ เจียงหลีกระตุกมุมปากรู้สึกสาแก่ใจ หนานอู๋เฮิ่นผู้นี้มองนางปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่งแล้ว ดวงตาฉายแววแน่นอน
หลังจากกวาดสายตามองหนานอู๋เฮิ่นแล้ว เจียงหลีจึงหันไปให้ความสนใจองค์หญิงอันผิง
ไม่อาจยอมรับว่าผู้หญิงคนนี้สวยมาก!
ความงามของผู้หญิงไม่เพียงงดงามแค่ภายนอกเท่านั้นยังต้องดูอุปนิสัยด้วย พอดีกับที่สองอย่างนี้องค์หญิงอันผิงต่างก็มีทั้งหมด แล้วตัวเองในตอนนี้…
เจียงหลีแอบเม้มริมฝีปากในใจ ร่างกายผอมแห้งช่างไม่มีจุดน่าสนใจเสียจริงๆ หน้าตาหรือ เหอะ! สวยไม่ได้หนึ่งในสิบของนางในภพก่อนเลย
แน่นอนล่ะ นางรู้ดี เพราะว่าอายุยังน้อยยังเติบโตไม่เต็มที่
ใบหน้าของร่างเจ้าของเดิมในอนาคตต้องเป็นสาวงามหายากคนหนึ่งแน่นอน
