ยแนะนำ“ที่คนภายนอกรับรู้?” เจียงหลีได้ยินในคำพูดของลู่เจี้ย น่าสนใจทีเดียวลู่เจี้ยยิ้มแล้วไม่อธิบายอะไรมากมายอีก จากนั้นจึงพูดกับหนานอู๋เฮิ่นที่รอคอยด้านนอกรถม้า “ท่านอาจารย์หนานมาไกลถึงซูหนาน ร่างกายของเจี้ยอ่อนแอนัก อีกทั้งยังมิได้เข้าคาราวะ เป็นความผิดของเจี้ยเอง”หนานอู๋เฮิ่นเคยยื่นจดหมายขอเข้าคาระวะตระกูลลู่ เรื่องนี้ลู่เจี้ยทราบดีอยู่แล้วน้ำเสียงของลู่เจี้ยไพเราะอ่อนหวานและถ่อมตนเหมือนไม่ใช่คนธรรมดา หนานอู๋เฮิ่นลอบถอนหายใจ ดูแล้วข่าวลือน่าจะเป็นจริง นายน้อยลู่เจี้ยผู้นี้จะตายก่อนวัยอันควรเป็นเรื่องแน่ชัดแล้ว“นายน้อยเกรงใจเกินไปแล้ว เป็นอู๋เฮิ่นเองที่มาโดยมิได้นัดหมาย รบกวนความสงบของนายน้อยแล้ว” หนานอู๋เฮิ่นเก็บงำความคิดไว้ในใจเขาแปลกใจในรูปลักษณ์อันงดงามของลู่เจี้ยยิ่งนัก แต่กลับไม่พูดออกมาในตอนนี้“ข้าน้อยขอรบกวน อู๋เฮิ่นเพียงมีเรื่องหนึ่งอยากจะถามความเห็นจากนายน้อย” หนานอู๋เฮิ่นเข้าประเด็นคำถามตามตรง“ท่านอาจารย์หนานเชิญกล่าวมาเถิด” ลู่เจี้ยพูดหลังจากหนานอู๋เฮิ่นพิจารณาดีแล้วจึงเอ่ยออกมา “ไม่กล้าปิดบังนายน้อย อู๋เฮิ่นมาเพื่อแม่นางเจียงหลีในจวนของท่าน แม่นางเจียงหลีมีพรสวรรค์เหนือใคร ถ้าหากสามารถเข้ามาฝึกในสถาบันไป๋หยวนของข้าได้ จะเป็นการดีต่อทั้งนางและสถาบันไป๋หยวน”เจียงหลีนึกขำอยู่ในรถม้าเห็นได้ชัดว่าหนานอู๋เฮิ่นมาเพราะตัวนางเองแล้วรู้อีกด้วยว่านางนั่งอยู่ในรถแต่กลับไม่ถามควา
