“ท่านเจ้าเมือง เมื่อครู่ตระกูลลู่ได้พากำลังพลและกำลังม้าบุกตระกูลเย่ว์ขอรับ” ทันใดนั้นอู่เชียนกล่าวเตือนเฮ่อเหลียนเฟิง
“อะไรนะ!” เฮ่อเหลียนเฟิงตกตะลึงคิดไปถึงเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น ใบหน้าของเขาถอดสีแล้วจึงเร่งรีบพาคนในจวนของเจ้าเมืองมุ่งหน้าไปยังตระกูลเย่ว์ทันที
ล้อข้าเล่นหรืออย่างไรกัน หากตระกูลลู่และตระกูลเย่ว์สู้กันขึ้นมาจริงๆ เรื่องก็จะยิ่งบานปลายไปกันใหญ่ เขาในฐานะเจ้าเมืองจะทำเยี่ยงไรดี
ภายในเมืองซูหนานกำลังจะเกิดวิกฤต การกระทำของตระกูลลู่ทำให้คนหนักใจนับครั้งไม่ถ้วน
ในขณะเดียวกัน ภายในจวนตระกูลลู่ เจียงหลีได้รับการปรนนิบัติพัดวีอย่างสุขสบาย อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดเอี่ยม ตลอดจนลู่เจี้ยก็ให้คนนำยามารักษา อีกทั้งยังมีข้าวปลาอาหารอีกมากมายหลายอย่าง
เมื่อเจียงหลีกินอิ่มหนำสำราญเรียบร้อยแล้ว ก็มีคนเข้ามาเชิญนาง
เจียงหลีตามออกมา แต่กลับถูกพาไปยังรถม้าเรียบง่ายคันหนึ่ง กระนั้นก็ยังเห็นถึงความหรูหราได้จากด้านในของรถม้า นางเจอลู่เจี้ยอีกครั้ง
นายน้อยรูปงามขณะนี้กำลังนั่งด้วยท่าทางสบาย ภายในเกี้ยวมีกลิ่นหอมอบอวลชวนหลงใหล
เจียงหลีอึ้งไปชั่วขณะ สายตาเผลอมองร่างกายของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ อดไม่ได้ลอบกลืนน้ำลายไปหนึ่งอึก
“หลีเอ๋อร์ เจ้าหิวแล้วหรือ” ลู่เจี้ยมองสีหน้าของนางก็หยอกล้ออย่างมีอารมณ์ขัน
