มา แต่ชายผู้นี้กลับได้ครอบครอง”หนานอู๋เฮิ่นพูดว่า “นี่ก็เป็นโชคชะตาและโอกาสของเขา” ในคำพูดนั้นมีแฝงนัยน์ปกป้องมู่หว่านโหรวฟังที่สามคนนี้พูด ยิ้มมุมปากเล็กน้อยดีมาก ไป๋หลี่เฟิ่งเข้าตาพวกเขาทั้งสามคนแล้ว เช่นนั้นการประลองในครั้งนี้ คงไม่มีใครทำลายความสง่างามของเขาได้มู่หว่านโหรวมองไป๋หลี่เฟิ่งที่อยู่ด้านล่างอย่างไม่ละสายตา พูดในใจว่า ไป๋หลี่เฟิ่ง เจ้าไม่ยอมให้ผู้ใดช่วย ข้าก็ไม่ได้บังคับเจ้า แต่เจ้าต้องรู้ไว้ว่าบนโลกใบนี้ในหลายๆ ครั้ง ถ้าพึ่งแต่ตัวเอง ก็จะก้าวไปข้างหน้าได้ช้าในขณะเดียวกัน นางก็ได้แต่ทอดถอนใจอยู่ในใจ จุดประสงค์แรกในการมาที่เมืองซูหนานก็สำเร็จไป อย่างนั้นก็เหลือเรื่องสุดท้ายอีกเรื่องหนึ่ง…เจียงหลีเดินไปที่ที่รับสมัคร พูดกับคนรับสมัครว่า “ลงชื่อสมัคร”“ชื่อ อายุ ระดับขั้น” คนรับสมัครไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง“เจียงหลี อายุสิบสองปี หลิงซื่อระดับห้า” เจียงหลีพูดตอบ“อายุสิบสองปี หลิงซื่อระดับห้า? เจียงหลี!” ตอนแรกคนรับสมัครประหลาดใจความต่างระหว่างอายุและพลัง ในตอนที่เขานึกออกว่าเคยได้ยินชื่อเจียงหลีที่ไหน ก็ตกใจและเงยหน้าขึ้นมามองไปที่สาวน้อยชุดดำที่ยืนอยู่ตรงหน้า“เจ้าก็คือสาวใช้ของตระกูลลู่คนนั้น คนที่ถอนหมั้นกับคนตระกูลเย่ว์” คนรับสมัครถามนางด้วยความสงสัยเจียงหลีเลิกคิ้วขึ้นคิดไม่ถึงว่าเรื่องของตัวเองจะรู้ไปถึงคนภายนอก อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องจริง ไม่เห็นมีอะไรน่
