ปวดสาหัส ลู่หวามิสามารถถ่วงเวลาไปมากกว่านี้ เมื่อเขาเห็นว่าเจียงหลีไม่ขยับจึงรวมพลังวิญญาณไว้ที่ฝ่ามือก่อนจะพุ่งมากระชากไหล่ของนางทันใดนั้นเสียงแหวกลมดังขึ้นพร้อมคมดาบที่จู่โจมอย่างดุเดือดมาที่ตนเองลู่จ้านเห็นเหตุการณ์ทว่ามิได้ห้ามปรามเจียงหลีแววตาเย็นชายืนสงบนิ่งอยู่กับที่ไม่หลบหนี หากเป็นเมื่อก่อนนางคงถอยหลังตั้งหลักแต่ตอนนี้…ตูม!พลังวิญญาณจากสองคนที่ปะทะกันระเบิดกระจายไปทั่วทุกสารทิศหมัดพิฆาตขั้นหกสี่แรงหมัด ลู่จ้านที่มองที่กำลังดูการต่อสู่อยู่ข้างๆ หรี่ตามองเจียงหลีอย่างตกใจนางใช้หมัดพิฆาตที่หนักหน่วงเข้าปะทะกับหลิงซื่อระดับเจ็ดอย่างลู่หวาอย่างไม่ถดถอย ที่สำคัญคือในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้นางสามารถทะลุขีดจำกัดของพลังหมัดขั้นสามไปถึงพลังหมัดขั้นสี่ได้แล้วตึง ตึง ตึง!ลู่หวาถูกโจมตีจนถอยหลังไปสามก้าวมองเจียงหลีอย่างตกใจไม่มีสิ่งใดเปรียบสีหน้าของเขาได้ เวลานี้แขนของเขาชาหนึบไปทั้งแถบราวกับหักไปแล้วมิปานเจียงหลีชักหมัดกลับอย่างเย็นชา ก่อนจะเยาะเย้ยมองไปที่ลู่หวา “คราวหลังหัดเกรงใจข้าเสียบ้าง”ลู่หวาหน้าถอดสี เกิดความเดือดดาลไม่ใช่เพราะเขาแพ้มิได้เพียงแต่ตกใจในความก้าวหน้าของเจียงหลีเท่านั้นและไม่พอใจคำพูดอวดดีของนาง ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่นางทาสคนหนึ่งกลับกล้าขัดขืนเยี่ยงนี้“ลู่หวา อย่าทำเสียเรื่อง” ในขณะที่ลู่หวากำลังจะสู้อีกครั้ง ทันใดนั้นลู่จ้านจึงเอ่ยปากขัดเสียก่อนเมื่อถูกลู่จ้านกล่าวเ
