“แม่สาวคนนี้เจ้าเป็นเด็กใหม่ ครั้งแรกก็ถือซะว่าเป็นการเก็บประสบการณ์ แล้วจะมาแย่งชิงกับพวกเราทำไมเล่า ภายภาคหน้าเจ้ายังเหลือโอกาสอีกตั้งสองครั้ง แต่วันนี้กลับเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายของพวกเราแล้ว”
เด็กหนุ่มเหล่านี้ แย่งกันพูดไปมา
ดูจากลักษณะแล้วพวกเขาตั้งใจว่าถ้าใช้กำลังไม่สำเร็จก็หันมาใช้คำพูดหว่านล้อมแทน
ใช้ไม้แข็งไม่ได้ก็เปลี่ยนมาเป็นใช้ไม้อ่อนงั้นหรือ
เจียงหลีเบ้ปากขึ้นแววตาส่องสว่างเดินผ่านคนทั้งเจ็ดและหยุดอยู่ตรงหน้าเซียวเซียว “เจ้ามานี่” นางกวักมือเรียกเซียวเซียว
เซียวเซียวกระพริบตาปริบๆ แล้วเดินตามไป
“เจ้าอยากได้ที่หนึ่ง ก็ได้ ข้าไม่เพียงแต่จะไม่แย่งชิงกับเจ้า แต่ว่าจะช่วยให้เจ้าชนะการคัดเลือกด้วย เพียงแต่ข้ามีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง” เจียงหลีกระซิบข้างหูเขาด้วยเสียงทุ้ม
เซียวเซียวยักคิ้วขึ้นถามอย่างระมัดระวังว่า “เงื่อนไขอะไร ”
“หินวิญญาณที่เจ้าได้มา ข้าขอแบ่งหนึ่งในสอง” เจียงหลียกคางที่แหลมคมขึ้น กล่าวด้วยเหตุและผล
เฮ้อ!
เด็กหนุ่มทั้งเจ็ดคนถอนหายใจเข้าพร้อมกัน ช่างเป็นเสียงถอนหายใจที่แรงเสียจริง
“หินวิญญาณยังต้องแบ่งให้กับพวกเขาหกคน เจ้าคนเดียวเอาไปครึ่งหนึ่ง มันยุติธรรมกับคนอื่นหรือ” เซียวเซียวกัดฟันกล่าว
ยุติธรรมอย่างนั้นหรือ
