แววตาของผู้อารักขาพลันแข็งกร้าวขึ้นมา ทันใดเขาคำรามออกมาด้วยความโกรธเคืองพร้อมกับปล่อยพลังที่รุนแรงยิ่งกว่าผ่านหมัดพุ่งตรงเข้าใส่เย่ว์หนานซี
ทางฝ่ายเย่ว์หนานซีคิดที่จะตั้งรับหมัดนั้นไว้ เขาหลงนึกว่าตนสามารถตั้งรับไว้ได้
ทว่าเมื่อพลังหมัดอันรุนแรงนั้นมาถึงตัว เขาถึงได้พบว่าตนคิดผิดเสียแล้ว ผิดอย่างมหันต์เลยทีเดียว ความรุนแรงของหมัด ของผู้อารักขาตระกูลลู่สามารถทะลวงเกราะป้องกันของเขาได้อย่างง่ายดาย และปะทะเข้าใส่อกของเขาอย่างแม่นยำ ซี่โครงทั้งแถบแตกร้าว เขากระอักเลือดออกมาไม่หยุด อีกทั้งระยะทางที่ร่างของเย่ว์หนานซีกระเด็นลอยออกไปนั้นไกลกว่าที่ร่างของเจียงหลีกระเด็นไปอย่างแน่นอน
“พี่หนานซี”
เมื่อเห็นเย่ว์หนานซีถูกซัดจนกระเด็นไปไกล เจียงอวี๋พลันหน้าถอดสี รีบวิ่งตามไปที่ร่างของเขา
“ใครบังอาจมาทำร้ายคนตระกูลลู่”
เหล่าผู้อารักขาตะโกนขึ้นอย่างพร้อมเพรียง พร้อมทั้งดาหน้ายืนเรียงแถวกัน เข้ามา แววตาดั่งพญาเหยี่ยวล่าเหยื่อจ้องมองไปยังผู้บุกรุกทั้งสามคน
เย่ว์หนานซีถูกซัดจนสลบ ส่วนเจียงหลีแม้ว่าจะมิได้หมดสติ แต่สภาพก็ไม่ได้ดีกว่าสักเท่าใด นางไอจนกระอักเลือดที่คลั่งค้างออกมาอีกครั้ง
ผู้อารักขาตระกูลลู่ทำให้นางแปลกใจ ถ้าจะว่ากันตามจริง นางเพิ่งจะเข้ามาเป็นคนตระกูลลู่วันแรก แต่เมื่อนางถูกผู้อื่นรังแกพวกเขากลับออกตัวมาปกป้องนาง เจียงหลีคิด
