นางเงยหน้าขึ้น มองไปที่แผ่นหลังของพวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะทำเพื่อตระกูลลู่ หรือทำเพื่อลู่เจี้ย อย่างไรเสียบุญคุณครั้งนี้ได้สลักลงในความทรงจำของนางแล้ว
“ตายแล้ว ตายแล้ว” เย่ว์หนานซีถูกซัดจนสลบ นางเหอซือก็ตาลีตาเหลือก หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยโทสะ พลันตะคอกใส่เจียงหลีว่า “เจียงหลี เจ้าตายแน่ เจ้ากล้าทำร้ายความภาคภูมิของตระกูลเย่ว์ คอยดูเถอะ ประมุขตระกูลเย่ว์ไม่มีทางปล่อยเจ้าไปเป็นอันขาด และตระกูลลู่ไม่มีทางยอมผิดใจกับตระกูลเย่ว์เพื่อข้ารับใช้ อย่างเจ้าเป็นแน่”
การข่มขู่คุกคามของนางนั้นทำให้เจียงหลีหัวเราะออกมาอย่างไร้เสียงด้วยเพลิงโทสะทั้งหมด สองตา เยือกเย็นจนน่าสะพรึง ไม่ว่าในอดีตคนพวกนี้จะเคยทำอะไรกับตน นางก็เพียงมองดูราวกับตนเป็นคนนอกเหตุการณ์ แม้ว่าจะเกลียดชังแต่ก็ไม่เคยคิดที่จะสังหาร
แต่ตอนนี้…
ภายในใจของนางเริ่มคิดที่จะสังหารคนพวกนี้ให้สิ้นซาก! นางในตอนนี้เป็นเพียงหญิงสาวผู้อ่อนแอ แต่เย่ว์หนานซีกลับลงมือต่อนางอย่างเ**้ยมโหด เขาคิดจะสังหารนาง แล้วนางยังต้องยื่นคอรอให้เขามาจัดการงั้นหรือ
เจียงหลียันกำแพงพยุงตัวลุกขึ้น มุมปากยังมีคราบเลือด นางยิ้มเยาะพร้อมกล่าวว่า “ตระกูลเย่ว์? ท่านประเมินตระกูลเย่ว์สูงไปแล้ว!”
เมื่อนางกล่าวจบคงมิรู้ว่าเหล่าผู้อารักขาที่ยืนอยู่ด้านหน้าของนางนั้น นัยน์ตาล้วนส่องประกายด้วยความฮึกเหิม
