อย่างไรก็ตาม หลังจากโจมตีอย่างไม่หยุดมาปีกว่า ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่สะเทือนแม้แต่น้อย นี่ทำให้มันสิ้นหวังและคิดว่าต่อให้หายไปจริงก็คงไม่ได้อยู่ในช่วงชีวิตของมัน
มันคิดอย่างนั้นจนกระทั่งเฉินเฉียงมาโจมตีมันถึงที่ในวันนี้ และนี่ทำให้มันได้รู้สึกตัว
ในเมื่อขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของมันยังต้องใช้พลังงานจากโลกใบเล็กและพลังจิตในการคงสภาพ แล้วทำไมขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของสามราชาจักรพรรดิจะไม่ได้ใช้พลังดังกล่าวเฉกเช่นเดียวกัน
ถึงแม้สามราชาจักรพรรดิจะตกตายไป แต่ทั้งสามยังคงอยู่ในรูปแบบของจิตวิญญาณในอีกสถานที่หนึ่ง
และสถานที่ที่ว่าก็สมควรจะเป็นเขตแดนจักรพรรดิ
นั่นหมายความว่าเมื่อใดก็ตามที่พวกมันค้นพบต้นกำเนิดของพลังและทำลายลงได้ ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ตรงหน้ามันย่อมหายไป
เมื่อคิดได้แบบนี้ ฮั่นจุยจึงตัดสินใจที่จะโจมตีทุกช่องทางที่ทำได้ด้วยคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างเต็มรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นทางกำแพงแสงและเขตแดนจักรพรรดิเพื่อเร่งให้พลังของราชาจักรพรรดิทั้งสามหมดสิ้นไปโดยเร็ว
นี่เรียกได้ว่าฮั่นจุยแก้ปัญหาได้ตรงจุดอย่างที่สุด
