นี่จะทำให้ร่างวิญญาณของสามราชาจักรพรรดิหมดสิ้นพลังโดยเร็ว
แน่นอนว่าหากเฉินเฉียงรับรู้เรื่องนี้ย่อมไม่ปล่อยให้มันลงมือ
แต่เฉินเฉียงยังไม่รู้ในเรื่องนี้
หลังจากเฉินเฉียงออกจากวิหารศักดิ์สิทธิ์มาก็อ่อนแรงเต็มทน โดยในตอนนี้เขาได้ฝังตัวอยู่ใต้ดินแล้วใช้ทุกสิ่งที่มีเพื่อฟื้นคืนพลังของตน
ยังดีที่ก่อนออกมา เฉินเฉียงได้ดูดซับพลังจากราชาเหนือราชาขั้นสูงขึ้นมาได้โดยระบบย่อยสลายซากศพ นี่ทำให้ร่างกายได้รับการฟื้นฟูอย่างเต็มที่
แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตของเขายากจะฟื้นคืน
จะกล่าวว่าเขานั้นไม่มีเวลาจะฟื้นฟูความเหนื่อยล้าทางจิตในเวลานี้ได้จะดีกว่า
นั่นก็เพราะหยุนอ่าวยังคงรอฟังข่าวจากเขาที่เมืองตั้วหลัวหยิง
หลังจากใช้เวลาหนึ่งวันให้หลังในการกลับไปถึง เฉินเฉียงก็พบว่าคนกว่าครึ่งเมืองได้ตกตายกลายเป็นศพพิษ
หยุนอ่าวผู้ซึ่งกำลังร้อนรนกระวนกระวายก็รับรู้ได้ในทันทีที่เฉินเฉียงผู้ซึ่งตอนนี้อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งได้กลับมาถึง
“ท่านผอ. เป็นยังไงบ้าง”
“เอ่อออ แล้วไหนคนของหอปรุงยาล่ะ”
“ไม่มีใครจากหาปรุงยาคิดจะช่วยพวกเรารึ”
-พวกมันตายหมดแล้ว-
แน่นอนว่าเฉินเฉียงไม่อาจตอบด้วยคำพูดนี้ได้
