เขาย่อมรู้จักพิษจากศพพิษนี้ดีกว่าผอ.จ้งอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้นคือ เสียงบทสนทนาจากกำไลสื่อสารที่เขาพึ่งจะได้ยิน ผู้คุมหอหวังก็พูดออกมาอย่างชัดเจนว่าแม้แต่ตัวมันเองที่เป็นผู้สร้างศพพิษก็ยังไม่มียารักษาติดตัว แถมในระหว่างการสร้าง น่าจะสูญเสียคนของตนไปอย่างมากมายเพื่อสร้างพิษนี้
หากว่ามียาแก้พิษนี้ได้จริง แล้วคนอย่างผู้คุมหอหวังจะปล่อยให้คนของตนตายไปทำไม
อย่างไรก็ตาม หยุนอ่าวหารู้ไม่ว่าผอ.จ้งตรงหน้าเขานั้นหาใช่ผอ.จ้งคนเดิมที่เขารู้จัก
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะไม่ได้ศึกษาการปรุงยามามากมายอะไร แต่กลับคนทั่วไปแล้ว ระดับเฉินเฉียงไม่ได้ต่างไปจากระดับสุดยอด
อีกทั้งเขายังเห็นมากับตาว่าไอ้พวกสัตว์ปีศาจพวกนั้นไม่เกรงกลัวพิษนี้แม้แต่น้อย นี่ทำให้เขาคิดอะไรบางอย่างออก
เฉินเฉียงไม่คิดที่จะพูดเรื่องเกี่ยวกับทักษะการปรุงยาของตนออกไป แต่เขากลับพูดออกมาในสิ่งที่เขาได้พบเห็น “ท่านผู้อาวุโสหยุนอ่าว กล่าวตามตรง ในตอนที่ไอ้ผู้คุมหอหวังนั่นเตรียมจะนำศพพิษที่ทำลายผู้คนบนโลกนี้ไปยังโลกอีกฟากเขตแดนนั้น มันได้ตกตายที่หุบเขาเสียงกระซิบแล้ว”
“ฆ่าได้ดี”
