“ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต พวกมันล้วนแล้วแต่น่าเกลียดชังและฆ่าทิ้งให้พวกมันตกตายไปจนหมดสิ้น”
“แต่แก ทั้งๆที่เป็นผู้เดินบนเส้นทางสายรักษา แต่แกกลับไม่คิดจะค้ำชูผู้คนบนโลกตัวเองด้วยความดี กลับไปเข้าข้างปีศาจร้าย นี่น่ะรึ คือสิ่งที่คนบนโลกของพวกแกทำกัน”
“ในเมื่อแกนั้นบูชาไอ้พวกสัตว์ประหลาดนั่นประดุจเทพเทวาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ก็ดี เดี๋ยวข้าผู้นี้จะช่วยสนองตอบแก”
“ข้าล่ะอยากรู้นักว่าไอ้พวกสัตว์ปีศาจนั้นจะทำยังไงกับผู้ที่เคารพบูชาพวกมันได้ถึงขนาดนี้”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้ปลดปล่อยร่างของผู้คุมหอหวังออกจากการควบคุมของขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขา นี่ทำให้ร่างของผู้คุมหอหวังร่วงหล่นลงไปหาฝูงสัตว์ปีศาจที่กำลังวุ่นวายตะเกียกตะกายอยู่เบื้องล่าง
ผู้คุมหอหวังที่ไม่ได้ระวังตัว กว่าเขาจะรู้ตัวก็เป็นตอนที่เขาได้พบเห็นเขี้ยวของสัตว์ปีศาจอยู่ตรงหน้าแล้ว ท่ามกลางความโกลาหลของเหล่าสัตว์ปีศาจที่พยายามยื้อแย่งกัดกินร่างของผู้คุมหาหวังนี้ พลังฟ้าดินภายในร่างของผู้คุมหอหวังก็ได้ไหลออกมาจากร่างของเขาทำให้ร่างของเขาหยุดอยู่ก่อนจะร่วงหล่นใส่ปากของสัตว์ปีศาจชนิดเฉียดฉิว
