บทที่ 536 หายไป
ในทะเลสาบ เฉินเฉียงที่เปรียบได้ดั่งมังกรที่ได้กลับคืนสู่ทะเล ก็ค่อยๆลอบติดตามกลุ่มคนของหอปรุงยาแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างสบายอารมณ์ พร้อมทั้งค่อยๆนำพาคนเหล่านี้เข้าไปไว้ในโลกใบเล็กของตนทีละน้อย ราวกับกำลังคอยดักเก็บขยะที่เรี่ยราดกลางทาง
ไม่นาน การกระทำของเฉินเฉียงก็ถูกสังเกตเห็นโดยผู้คุมหอหวัง
ถึงแม้ผู้คุมหอหวังจะไม่ได้มีพลังโจมตีที่ดีเด่นอะไรมากมาย แต่ด้วยการที่เขานั้นเป็นอัจฉริยบุคคลของหอปรุงยาที่อยู่ในระดับราชาเหนือราชาขั้นกลาง พลังจิตของเขาที่เกิดจากการพร่ำบำเพียรปรุงยาอยู่ไม่ขาดจึงสูงล้ำพอดู
ในฐานะที่เป็นบุคคลหมายเลขหนึ่งของหอปรุงยา แม้ค่าสถานะพลังจิตของเขาจะต่ำต้อยกว่าเฉินเฉียงมากนัก แต่ก็ยังอยู่สูงล้ำกว่าคนทั่วไปหลายเท่าตัว
อีกทั้ง นับแต่ที่ลงมาในทะเลสาบ ผู้คุมหอหวังก็ได้ใช้กระแสจิตของตนสอดส่องสังเกตรอบด้านอยู่ตลอดเวลา จึงได้พบความผิดปกตินี้ได้
ยังไม่รวมถึงเรื่องที่ว่าคนขี้ขลาดเช่นเขานั้น ถึงแม้จะบอกว่าเป็นคนพาไป แต่ตัวเขาก็ยังพยายามเกาะกลุ่มกับคนอื่นๆเอาไว้เพื่อจะต้องพบเจออันตราย นี่จึงทำให้กระแสจิตของเขาครอบคลุมไปถึงคนที่ติดตามมาด้านหลัง
