หลังจากได้รับคำอนุญาตในแผนการ พร้อมกับได้รับคำชมจากผู้คุมหอกง ผู้คุมหอหวังก็ตื่นเต้นประหนึ่งจะลืมเนื้อลืมตัวได้ทำการใช้ฝ่ามือตบอกตัวเองอย่างตื่นเต้นยินดีแล้วพูดออกมา “ในเมื่อครั้งนี้เป็นโอกาสอันดีที่หอปรุงยาของข้าจะได้สร้างผลงานให้กับวิหารศักดิ์สิทธิ์ ข้าจึงคิดที่จะนำคนของหอปรุงยาทั้งแปดร้อยคนไปที่นั่นทั้งหมด”
“หลังจากไปจัดการปัญหาในต่างเขตแดนเสร็จแล้ว พวกข้าจะได้รับความดีความชอบอย่างเท่าเทียมเอ๊ยเพื่อช่วยกันแบ่งเบาภาระให้กับวิหารศักดิ์สิทธิ์”
เมื่อได้ยินแบบนี้ ทั้งเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งและผู้คุมหอกงต่างก็ตบมือพร้อมกันแล้วพูดออกมา “ท่านพี่หวังช่างจงรักภักดีกับวิหารศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก”
เมื่อได้ยินเสียงตบมือนี้แล้ว ผู้คุมหอหวังก็ได้ป้องมือขึ้นมาอีกครั้งแล้วพูดออกมา “ในเมื่อเรื่องราวได้รับการอนุญาตแล้ว ข้าขอตัวกลับไปยังหอปรุงยาเพื่อรวบรวมคนของข้าแล้วจะได้ไปทำภารกิจให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว”
เมื่อพูดจบ ผู้คุมหอหวังได้เดินจากไปด้วยท่าทางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยใจที่ฮึกเหิม
