หลังจากผู้คุมหอหวังจากไป ผู้คุมหอกงก็ได้หัวเราะออกมาอย่างดูแคลน “ในเมื่อไม่ได้เดินอยู่บนเส้นทางเดียวกันก็อยู่ด้วยกันยากหน่อยล่ะนะ”
“พี่จ้ง ก็อย่างที่ท่านเห็น ต่อให้ไอ้หวังผู้นี้ทำภารกิจสำเร็จ ข้าก็ยังจะให้มันตกตายอยู่ที่ฟากฝั่งนั้นอยู่ดี ข้าไม่อยากจะให้ไอ้คนแบบนี้มาแย่งผลงานจากข้าแต่อย่างใด”
เมื่อได้ยินแบบนี้ มุมปากของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งก็ยกตัวสูงขึ้นมา ก่อนจะพูดออกมาในทันที “พี่กงพูดได้ถูกต้องแล้ว มีเพียงผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตเท่านั้นที่ควรจะได้โอกาสทำผลงานแบบนี้”
“เอ้อ จริงสิ พี่กง ตอนข้ามานั้นคนของท่าน…รู้สึกจะเป็นหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนที่สี่ที่ชื่อซุนฉิงนะ เขาเข้ามาต้อนรับข้าเป็นอย่างดีและบ่นออกมาอย่างเสียดายว่าอยากไปร่วมดื่มกินอาหารโลหิตในภารกิจที่ป่าใต้ดิน ข้าก็เลยสงสัยว่าท่านคิดเห็นเป็นเช่นไรบ้างกับชายคนนี้”
เฉินเฉียงนั้นแน่นอนว่าย่อมไม่ต้องการจะสานสัมพันธ์อันดีกับพวกเลวชาติแบบนี้ เขานั้นอยากจะฆ่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตให้หมดสิ้นตั้งแต่ในทันทีที่เห็น
