ระหว่างทาง เฉินเฉียงได้นัดแนะกับซุนฉิง “ซุนฉิง หลังจากที่เจ้าไปตามคนมาแล้ว เจ้าก็ไปรอข้าอยู่ที่ตีนเขาแล้วกัน”
“ระหว่างนั้นห้ามไม่ให้พวกเจ้าไปยังป่าใต้ดินก่อนที่ผอ.ผู้นี้จะกลับมารับ”
“เข้าใจรึเปล่า”
“ท่านผอ.จ้ง อย่าได้เป็นกังวล ข้าผู้นี้จะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเป็นอย่างดีและไม่บิดพลิ้วแต่อย่างใด”
เมื่อเฉินเฉียงออกจากเขาโรคาไป เขาก็รีบดำดินลงไปซ่อนตัวในทันที
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ผู้คุมหอหวังและคนจากหอปรุงยาอีกแปดร้อยคนก็ได้ปรากฏอยู่ในระยะขอบเขตกระแสจิตของเฉินเฉียง
ในกลุ่มคนเหล่านี้ นอกจากผู้คุมหอหวังที่อยู่ในระดับราชาเหนือราชาขั้นกลาง ทุกคนอย่างมากก็มีระดับบ่มเพาะเพียงแค่ระดับราชาขั้นกลางเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้นคือ ด้วยการที่หอปรุงยานั้นมุ่งเน้นไปที่การปรุงยาเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ความสามารถในการต่อสู้ของคนเหล่านี้จึงน้อยเสียจนไม่ต้องเอ่ยถามออกมา
อย่างไรก็ตาม เพื่อไม่ให้ต้องสะดุดตาต่อคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ เฉินเฉียงจึงไม่คิดที่จะลงมือในตอนนี้
