ศิษย์หญิงผู้นี้ได้จ้องมองไปที่อกที่ถูกเสียบทะลุของตัวเองก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาศิษย์พี่หลิวของเธอด้วยท่าทางที่ไม่เชื่อสายตาของตนแล้วถามออกมา
“หลิว…ศิษย์พี่…ทำไมท่าน...ถึง….”
ศิษย์พี่หลิวของเธอได้จ้องมองกลับไปพร้อมรอยยิ้มที่แสยะกว้าง ก่อนที่จะดึงกระบี่ของตนออกไปอย่างไม่แยแสและไม่พูดอะไรออกมา จนทำให้เลือดสายหนึ่งพุ่งไปเปรอะเปื้อนหน้าของศิษย์หญิงผู้นี้เอง
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งก็ได้ยิงธนูใส่หัวของศิษย์พี่หลิวผู้นี้และได้ตะคอกออกมา “พวกเจ้าตื่นจากความเพ้อฝันสักที”
“สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าพวกเจ้านี้ไม่ใช่เพื่อนรักหรือครอบครัวของพวกเจ้าอีกต่อไป”
“พวกเขาได้ตกตายไปจนหมดแล้ว”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ พวกเขาถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นหุ่นเชิดซากศพไปหมดแล้ว”
“หากพวกเจ้าไม่ต้องการที่จะถูกฆ่า ก็จงหยิบอาวุธและทำการฆ่าล้างพวกมันให้หมดสิ้นซะ”
ด้วยการที่คนเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นศิษย์หรือไม่ก็ผู้อาวุโสของสำนักเต๋าต่างๆ พวกเขาย่อมรู้ดีว่าคนเหล่านี้หาใช่ผู้คนที่พวกเขาคุ้นเคยอีกต่อไป แต่เป็นศัตรูที่แข็งแกร่ง หุ่นเชิดซากศพ
