เฉกเช่นการต้องมาหิวน้ำจนตายท่ามกลางมหาสมุทร
ไม่ว่าคนคนนั้นจะหิวน้ำขนาดไหนก็ตาม แต่เขาก็ไม่อาจจะดื่มน้ำตรงหน้าประทังความหิวกระหายไปได้ ต่อให้จะมีคนบอกว่ากินน้ำเค็มดีกว่าต้องอดตายก็ตาม
นี่เป็นความรู้สึกเดียวกัน
และผู้คนเหล่านี้ต่างรู้อยู่แก่ใจว่าคนตรงหน้าที่กำลังหันอาวุธมาที่ตรงนั้นแม้จะเป็นคนที่เคยสนิทชิดใกล้ แต่พวกเขาก็รู้เช่นเดียวกันว่า คนเหล่านี้ตกตายไปแล้ว
แถมยังเป็นคนที่หมายจะฆ่าคนสนิทชิดใกล้ที่ยังคงอยู่ข้างกายของตนอีก
ความย้อนแย้งนี้มันคงจะยากที่จะทานทนได้จริง
แต่หากทนไม่ได้แล้วจะทำไมกัน
ท้ายที่สุด ต้นเหตุแห่งเรื่องราวเหล่านี้ก็คือเหล่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต รวมถึงเหตุการณ์หายนะบนโลกที่เกิดขึ้นจากวิหารศักดิ์สิทธิ์อีก
และนี่จะทำให้พวกเขานั้น โยนความแค้นที่สุมอยู่ในใจเข้าใส่เหล่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตและวิหารศักดิ์สิทธิ์ในระหว่างการต่อสู้กับหุ่นเชิดซากศพเหล่านี้
พร้อมกับความคิดที่ว่าหากไม่มีผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตอยู่ในโลกปีศาจอยู่อีก พวกเขาก็ไม่ต้องมาพบเจอเหตุการณ์ที่เลวร้ายอย่างการต้องมาฆ่าฟันซากร่างของญาติสนิทมิตรสหายของตนเองอย่างนี้อีก
