ไม่นาน เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจากสำนักต่างๆก็ได้โยนความเกลียดชังที่มีไปหาผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต และนี่ทำให้พวกเขามีใจมั่นในการฆ่าฟันหุ่นเชิดซากศพเหล่านี้ พร้อมกับเร่งกวาดล้างเหล่าหุ่นเชิดซากศพให้หมดสิ้น
หลังจากฆ่าหุ่นเชิดซากศพได้หมดสิ้น นอกจากกลิ่นความเลือดแล้ว พื้นที่แห่งนี้ก็เหลือแค่เพียงความเงียบงัน
แต่กระนั้น เฉินเฉียงก็ยังไม่มีท่าทีจะหยุดการกระทำ เขาแสดงออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่พึงพอใจ ก่อนที่จะลงไปยังพื้นดิน แล้วฉกกระบี่ยาวเล่มหนึ่งจากผู้อาวุโสคนหนึ่งที่ยังคงยืนนิ่งเงียบ ก่อนที่จะเฉือนด้านหลังหัวของหุ่นเชิดโลหิตร่างหนึ่ง แล้วงัดแก่นหุ่นเชิดสีเขียวออกมาด้วยกระบี่ยาวในมือ
ก่อนหน้านี้ทุกคนต่างก็รู้จักและวิธีการใช้ประโยชน์จากแก่นหุ่นเชิดเหล่านี้จากเฉินเฉียงมาแล้ว
ถ้าว่ากันตรงๆแล้ว หากนี่เป็นเพียงแค่การเก็บแก่นวิญญาณจากสัตว์วิญญาณ พวกเขาจะรีบปรี่เข้ายื้อแย่งกันเก็บ แต่เมื่อถึงคราวที่ต้องมาเก็บแก่นหุ่นเชิดจากร่างของคนสนิทชิดใกล้ นี่ทำให้พวกเขาไม่อาจทำใจได้
เฉินเฉียงที่เข้าใจความคิดของทุกคนในตอนนี้ก็ได้พูดบางอย่างออกมาเพื่อทำลายบรรยากาศ
