เฉินเฉียงที่ได้ยินเสียงระบบ เมื่อได้ตรวจสอบทักษะของตนก็ต้องแสดงออกมาด้วยท่าทางดีใจในทันทีเมื่อได้เห็น
ทุกครั้งที่เฉินเฉียงได้ทักษะใหม่ เขามักจะรีบทดสอบในทุกครั้งๆ
แต่หลังจากมองมือของตัวเองอยู่พักหนึ่ง เขาก็รู้สึกถึงความกดดันในใจที่ไม่เคยพบเจอเวลาตัดแขนของคนอื่น
ถึงแม้เขานั้นคิดจะอยากทดสอบความสามารถใหม่ แต่มันก็คงจะบ้าเกินไปที่ยอมทำร้ายตัวเอง
ยิ่งไปกว่านั้นคือ เมื่อเขานึกถึงราชาพยัคฆ์และหุ่นเชิดโลหิตของมัน เขานั้นยังเหลือราชาแห่งป่าพร้อมทั้งหุ่นเชิดโลหิตของพวกมันที่ยังสร้างความปั่นป่วนอยู่ที่นี่อยู่
ก่อนหน้านี้ เม่ยหลัวหลันทำได้เพียงนำศิษย์และผู้อาวุโสที่มีระดับบ่มเพาะต่ำกว่าระดับราชาไปอยู่ในโลกใบเล็กของเธอ แต่ในหมู่คนเหล่านี้ก็ยังมีระดับเทียบเท่าราชาขุนพลเช่นเธออยู่ด้วยเหมือนกัน เช่นราชาขั้นกลางหกคนที่ยังคงต่อสู้กับศัตรู
นอกจากนี้ยังมีผู้คนอีกนับร้อยที่ถูกสังหารไปโดยหุ่นเชิดสัตว์วิญญาณระดับราชาทั้งสี่ในตอนแรกเพราะโดนลอบโจมตี แต่ในเมื่อศพของคนเหล่านั้นกลายเป็นหุ่นเชิดซากศพไปแล้ว นั่นก็เทียบเท่ากับพวกเขาคือศัตรูของพวกเขา
