ด้วยความทรงพลังที่สูงล้ำของมัน ราชาพยัคฆ์เชื่อว่ามันจะสามารถฆ่าเม่ยหลัวหลันตอนไหนก็ได้ที่มันต้องการ
แต่แล้ว ราชาพยัคฆ์ก็ต้องรู้สึกไม่เชื่อในหูของตัวเองเมื่อมันได้ยินเสียงหนึ่งในตอนที่มันเตรียมที่จะลงมือสังหารเม่ยหลัวหลัน มันได้ยินเสียงหนุ่มที่เย็นยะเยียบพูดออกมาอย่างดังก้อง
“ไอ้แมวเหมียวโง่เง่า ข้าอยากรู้เหมือนกันว่าเป็นเจ้าฆ่าเม่ยหลัวหลันได้ก่อน หรือเจ้าจะตกตายในมือฆ่าได้ก่อน”
ราชาพยัคฆ์ก่อนหน้านี้มันเห็นชัดๆกับตาตนเองว่าเฉินเฉียงนั้นยังคงอยู่ในอีกสามร้อยไมล์ห่างออกไป แต่ในตอนนี้มันกับได้ยินเสียงของเฉินเฉียงใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
กับระยะทางขนาดนี้ ต่อให้เฉินเฉียงยิงธนูมาอีก มันก็ยังไม่อาจหยุดให้ราชาพยัคฆ์ฆ่าเม่ยหลัวหลันได้เลยด้วยซ้ำ
นี่จึงทำให้ราชาพยัคฆ์ได้หันไปมองเฉินเฉียงที่กำลังพุ่งตัวเข้ามาอย่างดูแคลนปราดหนึ่ง ก่อนที่จะยกกรงเล็บของตนทั้งห้า หมายปลิดชีวิตเม่ยหลัวหลัน
และในครั้งนี้ ราชาพยัคฆ์ไม่มีท่าทีจะอิดออดอีกต่อไป และเชื่อว่าด้วยระดับที่ห่างกันนี้ การลงมือของตนจะปลิดชีวิตของเม่ยหลัวหลันได้
