ต่อให้ไม่ได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาหุ่นเชิดโลหิต สัตว์วิญญาณประเภทพยัคฆ์นั้นก็ถือได้ว่าอยู่บนจุดสูงสุดของสัตว์วิญญาณทั้งหมดอยู่แล้ว
เป็นไปได้ว่าตอนที่ราชาพยัคฆ์ผู้นี้หักแขนของเธอด้วยการตบในครั้งเดียวก่อนหน้านี้ เป็นเพียงต้องการทำให้เธอหมดหนทางสู้
และเมื่อเธอเห็นว่าราชาพยัคฆ์ตนนี้คิดจะปิดฉากเธอ นี่ทำให้เม่ยหลัวหลันแสดงออกมาด้วยท่าทางเคร่งเครียด
อย่างไรก็ตาม ไม่นาน ทั้งสองก็รู้สึกได้ถึงคลื่นกระแสจิตหนึ่งที่พุ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว
นี่ทำให้เม่ยหลัวหลันยิ้มออกมาได้ในทันที
เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเม่ยหลัวหลัน ราชาพยัคฆ์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “คนสวย เจ้าจะรีบดีใจเกินไปรึเปล่า ต่อให้ไอ้คนที่มาช่วยเจ้าจะมีระดับบ่มเพาะที่สูงล้ำ ก็ไม่ใช่ว่ามันผู้นั้นจะช่วยเจ้าได้ทันหรอกนะ”
ในความคิดของราชาพยัคฆ์นั้น ด้วยความเร็วของเฉินเฉียงพุ่งตรงเข้ามานี้ ต่อให้เฉินเฉียงสามารถส่งกระแสจิตมาถึงจุดนี้ได้ก่อนก็ตาม แต่นั่นก็ช่วยแค่ทำให้ราชาพยัคฆ์รับรู้ถึงการมาถึงของเฉินเฉียงเพียงเท่านั้น
มาถึงแล้วยังไงกัน
ด้วยระยะห่างนับหลายร้อยไมล์ ราชาพยัคฆ์มั่นใจว่าตัวมันนั้นสามารถฆ่าเม่ยหลัวหลันได้ก่อนที่เฉินเฉียงจะปรากฏ